از همون ۲۰۰۸ و قهرمان یک نفره شالکه که تیمو تا نیمه نهاییم برد بازوبند کاپیتانی گرفت و پشم همه ی مربی و هوادارارو ریخت مثل سر الکس تا اوج گیری های بعدش و ده سال بعد که تو اون عملکرد فوق درخشانش مصدوم شد

ولی حالا میبینید بعد مصدومیتم واکنش ها و حرکاتی داره که هنوزم هیچ گلری نمیتونه انجام بده اگه این اسمش ثبات بهترین گلر نیست پس چیه ؟ امان از تبلیغات که خیلی ازین سیوارو خیلیا ندیدن و مثلا اون عملکرد پشششم ریزونش جلو هلند عادی به نظر میاد

خیلی ازین سیوارو باید چندین و چند بار صحنه آهستشو دید ولی گفتم حجمش کم باشه سریع رد میشه برای اونایی که میگفتن نویر بعد مصدومیت دیگه شاخ نیست میبینید که هنوزم بهترینه فقط اون استوپ سینش و رفلکساش نشونه امادگی بدنیشه تو ۳۴ سالگی !