اینهمه پیشرفت علمی ،آگاهی دقیق از مدل عملکرد بدن ،تجهیزات پیشرفته عکس برداری و آزمایشی ،اما ناتوان از مقابله با یک ویروس ،شاید از خواب غفلت و خود بزرگ بینی پیاده شویم

هر کدام از ما ممکنه قربانی آینده این ویروس باشیم ،ایکاش بفهمیم که وجود ما و زندگی ما در مقابل تاریخ زندگی انسان ها و جهان هستی و موجودات دیگر هیچ چیزی نیست ، کما اینکه چند ده هزار نفر فوت کردند و هیچ عرش و فرشی به لرزه در نیامد و بجز نزدیکانشان کسی نفهمید و اندوهناک نشد کسانی که با غرور روی زمین راه می رفتند و شاید برنامه های طولانی مدتی برای زندگیشان داشتند اما امروز نیستند گویی که از ابتدا نبوده اند ، این غرور لعنتی ،این دانایی مطلق جاهلانه ،این من بهترینم زیانبار ،این تلاش احمقانه برای اثبات تفاوت با دیگران و به کرسی نشاندن حرف های گزاف خودمان ،ویروسی بارها بدتر از کروناست که همواره با ماست و ما نمیفهمیم که چقدر بقیه را مبتلا میکنیم و چقدر روح انسان ها را به کما میبریم و چقدر دل هایمان درگیر سیاهی و کبر شده است ، شاید اگر از کرونا نجات پیدا کردیم انسان بهتری باشیم ،خدا به همه ما رحم کند که او ارحم الراحمین است .

پ ن : با توجه به اینکه هیچ دورنمای واضحی از درمان یا واکسن این بیماری وجود نداره و اینکه ظرفیت محدودیت های اجتماعی در حال اتمامه ،شاید بهتر باشه دولت ها یک بخشی از بودجه ای که برای مقابله با کرونا اختصاص دادند ،صرف تولید انبوه ماسک های ضد شیمیایی و میکروبی قابل استفاده مجدد کنند و مردم هم به سبک جدید از حضور در اجتماعی و کم کردن مراودات انسانی عادت کنند