این اثر ونگوک بازتاب رنجی است که در ذات زندگی انسان و جهان هستی وجود دارد ،در واقع سر خم کردن مرد نقاشی نماد پایان ناپذیری و نبود راه حلی برای پایان درد،رنج و بُعد سیاه زندگی ما می باشد همه کلافه از خود و به دنبال راهی برای فرار ، تسکین و فراموشی تن دادن به یک آلزایمر خودخواسته که نتیجه آن خلق تمام آثار هنری-ذوقی در تاریخ بشر است.
تاثیر اندیشه شوپنهاور بر ونگوک؛نوشته علی محمد گلشن دانشجوی فلسفه.