خیلی سال پیش توی کلاسمون یه رفیق حامد نامی داشتیم که هرموقع بحث کل‌کل یا نقد و کارشناسی فوتبالی بین طرفین شدید میشد اون وارد میشد هر دو طرف رو به چالش میکشید.. هِی میگفتیم تو طرفدار کدوم تیمی ؟ میگفت هیچکدوم  و ما هی تمام تلاشمون رو میکردیم ببینیم گرایشش به سمت کدوم تیمه و یه آتو ازش بگیریم و هدف رو پیدا کنیم و از اون طریق تلافی کنیم... .  حقیقتش اوایل حرصمون در میومد... اما بعد کم‌کم  سعی کردم خودمم همین حرکت رو توی زندگیم پیاده کنم، عدم وابستگی و عدم جانبداری.. یا در موارد خاص مثلا پرسپولیسی بودنم، اول از همه خودم منتقدش باشم که باعث نادیده گرفتن حق نشه و پیشفرض نقطه مقابل گروهی قرار نگیرم. (بگذریم که چقدر تونستم و نتونستم) . میخواستم بگم زمانیکه انتقادی میکنین و اینا میخوان شما رو توی دام حربه های تاریخ مصرف گذشته‌ی راست و چپ و اصول و اصلاح بندازن یا وقتیکه از روسیه و چین نقد میشه، رگباری میزنن به غرب و آمریکا و میخوان بقیه رو اونوری نشون بدن ... . فقط واسه اینه که اینجوری رشد کردن و واقعاً نمیتونن تاب بیارن و توی مخیلاتشونم نمیگنجه که بقیه مثل خودشون به جایی وصل نباشن، نمیتونن باور کنن مردم دنبال حق و حقوق اولیه شون باشن، پس ناگزیرن دشمنشون مشخص بشه که برای بقا بجنگن... . . خلاصه اینکه مثل حامد منتقد و به دور ازجانبداری باشین، خونسرد، حرص درآر و روی اعصاب :))) توی دام ابله‌هانشون نیفتیم.