#مقاله_کوچک  ✅ رونالدوی نوزده بیست... فقط یه فصل لازم بود تا سری‌آ رو هم به لیست لیگهایی که توش درخشیده تبدیل کنه. البته که عملکردش تو اولین فصل حضورش در یوونتوس هم به ۲۸ گل و ۱۰ پاس گل تو ۴۳ بازی ختم شده بود. رونالدو ۲۱ گلی که تو کل فصل پیش سری‌آ به ثمر رسونده بود رو حالا در این فصل، تو ۲۲ بازی ثبت کرده. سی‌آر سون گلزنی‌اش تو این فصل رو از بازی مقابل ناپولی تو اون رقابت چهار سه معروف کالیدو کولیبالی شروع کرد و یکی در میون برای یووه گل میزد و یدونه یدونه به گلهاش اضافه میکرد؛  نه همیشگی ولی به موقع / نه خیلی زیاد ولی کافی. رونالدو بی‌تقصیر بود؛  یووه انقدری بازیهاش رو خفیف میبرد که فرصتی برای گلزنی‌های متوالی رونالدو ایجاد نمیشد. یوونتوس فقط دو بازی از ۱۳ بازی اولش رو با اختلاف بیشتر از یه گل برده بود و رونالدو هم تو این ۱۳ بازی، فقط پنج گل به ثمر رسونده بود. اما از بازی چهاردهم، رونالدو تصمیم گرفت که بیشتر از قبل برای پیوند همیشگی خودش و توپ و تور تلاش کنه. این تصمیم با گلزنی مقابل ساسولو تو همون رقابت چهاردهم نتیجه داد. تو باخت تیمش به لاتزیوی اینزاگی، گل زد. تو بازی شونزدهم دبل کرد تا و یووه مقابل اودینزه، سومین بردش با اختلاف بیشتر از یه گل رو به دست آورد. رونالدویی که برای اولین بار تو این فصل، بیشتر از یه گل تو یه مسابقه به ثمر میرسوند. درخشش رونالدو توالی‌وار ادامه داشت. مقابل سمپدوریا برای چهارمین بازی پیاپی گل زد تا تیمش با برد دو بر یک از زمین خارج شه. تو بازی هجدهم، مقابل کالیاری هتریک کرد و یه پاس گل داد تا یووه برای اولین بار تو این فصل، چهار بار دروازه حریف رو باز کنه و با خیالی راحت پیروز بشه و خودش هم به اولین هتریکش برای یوونتوس تو سری‌آ برسه. یووه چهار تا گل زد و رونالدو روی هر چهار گل موثر بود. تو برد یووه مقابل رم هم گل زد. مقابل پارما دبل کرد. تو باخت تیمش به ناپولی گتوزو هم تک گل تیمش رو به ثمر رسوند. با دو گلی که در کنار تک گل دلیخت وارد دروازه دراگوفسکی کرد، نقش بزرگی تو برد سه بر صفر تیمش مقابل فیورنتینا تو بازی بیست و دوم داشت تا یووه برای پنجمین بار تو این فصل، از بردی نامطمئن خلاص و قاطعانه پیروز بشه. یووه با درخشش رونالدو، گاها از بردهای خفیف دور میشد، ولی از طرفی دیگه، باخت‌هاش زیاد شده بود. اونها بعد از برد شیرین مقابل فیورنتینا، تو بازی بیست و سوم، در حالی که رونالدو باز هم گل زده بود، به ورونا باختن. تا اینجا شده بود ۱۰ بازی متوالی گلزنی برای کریس. رونالدو مقابل برشا بازی نکرد؛ یووه برشا رو دو صفر برد تا ششمین پیروزی با اختلاف بیشتر از یه گل شکل بگیره. مقابل اسپال دوباره گل زد و بالاخره تو بازی آخر برابر اینتر، روند گلزنی‌اش به پایان رسید؛  اما روند گلزنی / نه روند تاثیرگذاری؛ پاس گلِ گل یکی مونده به آخر یووه، قبل از تعطیلی لیگها به اسم رونالدو ثبت شد تا پایه‌های پیروزی ساری برابر کونته، تو بازی برگشت هم فراهم شه و یووه قدرت مطلقش نسبت به اینتر رو تو این فصل ثابت کنه؛  اون هم با ثبت هفتمین برد با اختلاف بیشتر از یه گل. رونالدو تا هفته چهاردهم فقط پنج گل و از هفته چهاردهم تا بیست و ششم، ۱۶ بار دروازه حریف‌ها رو باز کرد. پنج گل تو چهارده بازی، در برابر ۱۶ گل تو ۱۲ بازی. تعداد بردهای با اختلاف بیشتر از یک گل یووه هم تو بازه زمانی دوم، ۳/۵ برابر بازه زمانی اول بود تا متوجه بشیم که عملکرد رونالدو چه تاثیر فوق‌العاده‌ای رو روند نتیجه‌گیری ساری، تا اینجای فصل داشته. اگه رونالدو نبود، ۸ برد یووه به مساوی تبدیل میشد و دو برد و یه مساوی‌شون هم به باخت. علی‌رغم مدعی بودن یوونتوس تو هر سه جام، نمیشه به عملکرد اونها نمره بالایی داد، ولی نمایش فوق‌العاده رونالدو تو این یووه و در سن ۳۵ سالگی، سزاوار بالاترین نمره‌هاست. رونالدویی که علاوه بر عملکرد ذکر شده‌اش، دو گل و یه پاس گل رو هم تو چمپیونز لیگ ثبت کرده...