در سومین هفته از لیگ چهاردهم دو تیم تراکتورسازی تبریز و ملوان بندر انزلی در ورزشگاه یادگار امام تبریز به رقابت پرداختند. پیروزی در این دیدار برای هر دو تیم حائز اهمیت بود. تراکتورسازی که در هفته گذشته در اصفهان مقابل ذوب آهن به تساوی رسیده بود، برای دور نماندن از جمع مدعیان، نیاز به سه امتیاز این بازی داشت و در طرف دیگر، ملوانان که در دو دیدار قبلی موفق به بازکردن دروازه حریفان نشده بودند، برای شکستن این طلسم و کسب امتیاز، پای به دیار آذربایجان گذاشته بودند.
تراکتورسازان از همان دقایق ابتدایی، بازی را در دست گرفتند و در دقیقه ششم، روی اشتباه مسلم دروازه بان جوان تیم ملوان در خروج از دروازه، توسط ضربه هوشمندانه ی لوسیانو ادینهو به گل رسیدند و این نقطه ی آغاز بود. تراکتور برخلاف دیدار قبلی اش، کاملا سوار بر بازی بود و پاس های تک ضرب و نفوذ به عمق خط دفاعی ملوان، از نکات بارز این تیم بود.
تلفیقی از جوانی و تجربه
بازی موثر و چشمگیر سامان نریمان جهان، که حتما در آینده بیشتر از او خواهیم شنید، موجب خلق موقعیت های فراوانی به روی دروازه ی ملوان شد. نفوذهای این بازیکن از جناح چپ تراکتورسازی و عبور از سد مدافعین آشفته ی ملوان، بارها مهاجمان تراکتورسازی را صاحب موقعیت کرد که البته یکی پس از دیگری از بین رفتند. برخورد ضربه ایران پوریان با تیرک دروازه ملوان، از دست رفتن پنالتی توسط مهدی کیانی و ضربه سر خطرناک و کم دقت ادینهو در دهانه ی دروازه، از صحنه های حساس این دیدار بود که می توانست تعداد گل های قرمزپوشان را بیش از این کند. از طرفی تراکتورسازی در این دیدار با بهره گیری از بازیکنانی چون حبیب گردانی و مهدی کیانی و البته سایر جوانانش، راه نفوذ هافبک ها و مهاجمین ملوان را بسته بود و کمتر فرصتی را به مهاجمان حریف داد.
تیمی با فاکتورهای مثبت
هرچند هنوز ضعف هایی در خط حمله و نبود یک مهاجم بلندقامت و سرزن در این تیم مشهود است، اما می توان تراکتورسازی را تیمی پر انگیزه، دارای روحیه تیمی، باهوش و سرعتی معرفی کرد که بر روی زمین بازی روانی را به نمایش می گذارد که اگر بازیکنانش در زدن ضربات نهایی دقت بیشتری به خرج دهند، قطعا پیروزی های پرگل تری در انتظار آن هاست.