#مقاله_کوچک ✅ نفرات کلیدی ترکیب کونته... وقتی از ۲-۵-۳ حرف میزنیم، ناخودآگاه چشمهامون به سمت دو تا دونفره جذاب برمیگرده. دو مهاجم با خصوصیاتی متفاوت در خط حمله و دو وینگبکی که در دو سمت زمین، وظیفه مهمی رو در بازیسازی برای زوج اول در اختیار دارن. مطرح شدن نقش بازیسازی از مرکز زمین، مهمتر شدن خط هافبک تو فوتبال هجومی و افزایش تعداد نفرات حاضر در وسط زمین تو یه دهه اخیر فوتبال، آروم آروم دونفرههای خط حمله رو به سهنفرههایی تبدیل کرد که فقط یک مهاجم نقش اصلی تمومکنندگی رو بر عهده داشته باشه و دیگه شاهد دونفرههای تهاجمیای که به هم کمک میکردن تا تواناییهای همدیگه رو کامل کنن نباشیم. اما احیای دوباره ۲-۵-۳ توسط کونته و استفاده سایر مربیها از این سیستم، دوباره زوجهای جذابی رو به فوتبال معرفی کرد. زوجهایی که مکمل یکدیگه هستن تا به بهترین شکل، وظیفه گلزنی رو دونفره به به دوش بکشن. برای اثبات کافیه به عملکرد گلزنی لوکاکو و لائوتارو در این آیتم و زوج "ایلیچیچ - موریِل" آتالانتا در آیتم بعدی توجه کنید. لائوتارو با ۱۶ گل زده و پنج پاس گل تو ۳۱ بازی و لوکاکو هم با ۲۳ گل و پنج پاس گل تو ۳۵ بازی، موثرترین بازیکنهای اینتر بودن تا زوج "لوکاکو - لائوتارو" ، ۳۹ گل از ۶۹ گل، یعنی حدود ۵۷ درصد گلهای اینتر در تمام رقابتهای این فصل رو به ثمر رسونده باشه...
بریم سراغ ۳۰ گل بعدی تا سایر بازیکنهای تاثیرگذار ترکیب اینتر رو بررسی کنیم. هفت گل از این ۳۰ گل، سهم وینگبک های ترکیب بوده؛ کاندروا چهار گل و بیرقی، اشلی یانگ و دیآمبروسیو هر کدوم یک گل. درسته که هافبکهای کناری، اصلیترین پست در ترکیب کونته هستن، اما اینکه در لیست اینتر، هشت وینگبک دیده میشه که به همشون در این فصل بازی رسیده، نشون میده که کونته هنوز به خواستههاش در این پست نرسیده. کاندروا، دیآمبروسیو، موزس و لازارو در سمت راست و دیمارکو، بیرقی، آساموا و اشلی یانگ در سمت چپ که در بین این نفرات، فقط کاندروا با چهار گل و شش پاس گل و بیرقی با یک گل و چهار پاس گل، عملکردی قابل قبول داشتن. لازارو با دو پاس گل، موزس و آساموا هر کدوم با یک پاس گل، یانگ و دیآمبروسیو با یک گل و دیمارکو با صفر تاثیرگذاری روی گلهای تیمش، ثابت میکنن که کونته برای تبدیل کردن اینتر به تیمی قدرتمند، نیاز به تقویت وینگبک هاش داره. بعد از لوکاکو با ۲۳ گل و لائوتارو با ۱۶ گل، فقط کاندروا موفق به زدن بیشتر از سه گل شده و پشت سرش سنسی، بارلا، بروزوویچ و وسینو با سه بار باز کردن دروازه حریف، بهترین گلزنهای اینتر بودن.
گفتیم سنسی فصل ۲۰۱۹/۲۰ سریآ با یه کشف تازه آغاز شد؛ بازیکنی که ابتدای فصل به صورت قرضی از ساسولو به اینتر اومده بود و کسی فکرش رو نمیکرد که خیلی سریع به مرد تاثیرگذار اینتر و ستاره درخشان ترکیب کونته تبدیل شه. تو اولین بازی فصل، مقابل لچه گل زد. تو بازی دوم، هر دو تا پاس گل تیمش رو داد. تو بازی سوم، تیمش اودینزه رو با تک گل خودش برد. تو دربی دلامادونینا در هفته چهارم هم سازنده یکی از دو گل تیمش بود. هفته پنجم دستش از تاثیرگذاری کوتاه موند و بلافاصله تو بازی ششم با یک گل و یک پاس گل جبران کرد. اما دقیقه ۳۴ام هفته هفتم، تو بازی مقابل یوونتوس، مصدومیتی جدی باعث خاموشی اجباری ستارهای شد که تو هفت بازی ابتداییاش، هفت گل زده بود، ولی از هفته هفتم به بعد، مصدومیت مانع بزرگی برای تداوم عملکرد خوبش شده بود. سنسی تو همین مدت زمان کم، نقش موثرش تو ترکیب اینتر رو ثابت کرده بود. اون صرفا یه هافبک هجومی بازیساز نبود؛ عقبتر از بروزویچ توپ میگرفت و جلوتر از لوکاکو و لائوتارو، برای خودش فضای مناسب خلق میکرد. نزدیک خط دفاع به کمک تیمش برای خروج از پرس میومد و با اضافه شدن به زوج خط حمله، ترکیب رو به ۳-۴-۳ تبدیل میکرد. سنسی اگه مصدوم نمیشد، بدون شک شایستگیهاش رو بیشتر و بیشتر ثابت میکرد و شاید اختلاف اینتر با صدر جدول، تا این حد زیاد نمیشد.