و اما حق صدقه اين است كه بدانى اين صدقه پس انداز توست نزد پروردگارت و امانتی است كه  نياز به گواه آورى ندارد و چون اين را بدانى بدانچه در نهان امانت سپارى بيشتر از آنچه آشكارا امانت مى سپارى اعتماد كنى و تو را سزد كه آنچه قصد دارى آشكارا به امانت نهى در نهان به خداوند بسپرى و به هر حال راز بين تو و او پنهان ماند و بر آنچه بدو امانت داده اى از گوشها و چشمها بر او به گواه گيرى مدد مخواه كه گويى اين گواهان در نظر تو بيشتر از (خود او) مورد اعتمادند و چنين مى نمايد كه تو به بازپس گيرى امانتت از او اعتماد ندارى سپس به صدقه خود بر احدی منت منه زيرا آن براى خود توست و اگر بر كسى به دادن آن منت گذارى ايمن مباش كه به روز زار همان كس كه بر او منت نهاده اى بيفتى زيرا اين خود دليل است كه تو آن را براى خود نخواستى و اگر براى خود می‌خواستى بر احدى بدان منت نمی‌نهادى وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ(و هیچ نيرو و قدرت جز به خدا نيست).