طرفداری - یاپ استام، مدافع مستحکم و تنومند سابق فوتبال هلند در گفتگو با گاتزتا دلو اسپورت در مورد مسائل مختلفی از جمله دوران حضورش در میلان و منچستریونایتد صحبت کرد:
میلان در کنار منچستریونایتد بهترین تیم هایی هستند که تاکنون در آنها بازی کرده ام. غیرممکن است بتوانم بین میلان و منچستریونایتد یکی را انتخاب کنم. من عاشق فوتبال ایتالیا و شیوه و سبک شما در تجربه و درک از ورزش هستم. من سه سال در لاتزیو بودم و بعد دو سال دیگر در میلان حضور داشتم. بنابراین حسابی در ایتالیا از فوتبال لذت بردم.
اگر موقعیتی برای مربیگری در سری آ وجود داشت، به سرعت قبول می کردم. من از آن مربی هایی نیستم که فقط بخواهم در تیم های بزرگ کار کنم؛ بلکه دوست دارم تیم را از شالوده بسازم. قبل از شیوع ویروس کرونا و توقف کل دنیا، از چند باشگاه تماس دریافت کردم.
یاپ استام با منچستریونایتد سه گانه را کسب کرد اما در میلان در فینال استانبول در حالی که خیلی نزدیک به کسب لیگ قهرمانان بود، همه چیز به یک باره به سود لیورپول تمام شد. روسونری در فینال 2005 لیگ قهرمانان اروپا 3-0 از لیورپول جلو افتاده بود اما در چند دقیقه 3 گل دریافت کرد و در نهایت در ضربات پنالتی مغلوب شد. خیلی ها می گویند بین دو نیمه که میلان 3-0 جلو بود، صدای جشن و شادی آنها از بیرون رختکن شنیده می شد. استام در این مورد گفت:
آن اتفاق یک کابوس بود. من سال 1999 با منچستریونایتد سه گانه گرفتم اما مردم همیشه از من می پرسند بین دو نیمه مقابل لیورپول در رختکن چه اتفاقی افتاد؟ داستان های مختلفی طی این سال ها بیرون آمده است و تمام آنها غلط است. کارلو آنچلوتی از ما خواست تمرکز و انسجام خود را حفظ کنیم اما ما در 6 دقیقه، 3 گل خوردیم و هیچوقت آن را هضم نکردیم.
یک داستان دیگر هم در مورد دوران ورزشی استام وجود دارد و او خواست در این مورد شفاف سازی کند:
سال 1999 در سوپرجام اروپا با منچستریونایتد مقابل لاتزیو قرار گرفتیم. در برخورد با من، بینی سیمونه اینزاگی شکست و او مجبور شد از زمین خارج شود. خیلی داستان ها در مورد اینکه من عمدا بینی او را شکستم، منتشر شده است. بنابراین وقتی سال 2001 به لاتزیو رفتم، رسانه ها تلاش کردند تا من و سیمونه را دشمن یکدیگر بدانند.
چنین چیزی درست نبود. آن صحنه فقط یک اتفاق و تصادف بود. یادم می آید در اولین روزهای حضورم در رختکن لاتزیو، سینیشا میهایلوویچ و الساندرو نستا به طور مرتب سیمونه را مسخره می کردند و می گفتند: "مواظب باش سیمونه، استام اینجاست!" با هم می خندیدیم. از دوران حضورم در لاتزیو لذت بردم. همیشه در تمرینات با میهایلوویچ بر سر ضربات آزاد مسابقه می دادیم و هر بار هم او برنده می شد. برای سینیشا بهترین ها را آرزو دارم.