اوباسوته بهطور تحتاللفظی یعنی « رهاسازی یک پیرزن» به عملی گفته میشود که در گذشتههای دور در ژاپن انجام میشده است و در آن بیمار یا سالمند توسط بستگانش به کوه یا جاهای دوردست دیگر برده میشدند تا در اثر گرمازدگی، گرسنگی یا هیپوترمی و یا بهعنوان شکلی از اتانازی بمیرند. گفته میشود که اوباسوته در زمان خشکسالی و قحطی رایج بوده است و گاهی اوقات توسط مقامات فئودال اجباری میشده است. [نیازمند منبع] بر طبق دانشنامهٔ مصور ژاپن کودانشا، اوباسوته «موضوعی مرتبط با افسانه، است و به نظر نمیرسد که رسم رایجی بوده باشد». با توجه به فرهنگ عامهٔ ژاپن جنگل آئوکیگاهارا در کوهپایهٔ کوه فوجی زمانی یکی از این مکانها بوده است و شهرت آن به عنوان مکانی برای خودکشی از اینجا سرچشمه گرفته است.
این رسم الهام بخش رمان داستان نارایاما (رمان) نوشته شیچیرو فوکازاوا و فیلمهای داستان نارایاما (فیلم ۱۹۵۸) و داستان نارایاما (فیلم ۱۹۸۳) بودهاست.
اوباسوته در فرهنگ عامهٔ ژاپن اثرات زیادی از خود به جا گذاشته است که پایه و اساس بسیاری از افسانهها و اشعار و کوانها شده است. در یک تمثیل بودایی، پسری مادر خود را بر پشت خود به کوهی میبرد و مادر او در طول سفر برگ و شاخههای درختان را میکَند و بر زمین میریزد تا پسرش بتواند راه برگشت به خانه را بیابد.
شعری بر مبنای این داستان:
در اعماق
کوهستان
کیست بهجز مادر پیر
که شاخهای پس از شاخهٔ دیگر را چنگ میزند
نه برای خود
که به خاطر پسرش
برگرفته از ویکی پدیا