#مقاله_کوچک  ✅ ضعیف در انگلیس و امیدوار کننده در اروپا... با هفت باخت تو ۲۸ بازی، این فصل بدترین فصل گواردیولا در تعداد باخت‌ها تو لیگهای داخلی، نه تنها با منچستر سیتی، بلکه در تمام فصول مربیگری‌اش به حساب میاد. اما علی‌رغم این تعداد باخت، اونها با ۶۸ گل زده، بعد از بایرن مونیخ و آتالانتا، سومین خط حمله موفق رو در بین تیمهای چهار لیگ معتبر اروپا، تو رقابت‌های داخلی در اختیار دارن. لیگ جزیره این فصل برای اونها با سه برد و یه مساوی و آمار خیره‌کننده ۱۴ گل تو چهار بازی شروع شد. اما باخت سه دو به نوریچ تو اون بازی عجیب و غریب، اونها رو متقاعد کرد که باید هدفشون رو از سومین قهرمانی متوالی تو انگلیس، به حضوری موفق در لیگ قهرمانان اروپا، برای اولین بار تو تاریخ باشگاه‌شون، تغییر بدن. چهار برد و دو مساوی و ۱۸ گل زده تو شش بازی گروهی چمپیونز لیگ، اون هم تو بازه زمانی‌ای که اونها به ولورهمپتون و لیورپول و منچستر یونایتد تو لیگ جزیره میباختن، به وضوح تغییر هدف سیتی با پپ رو به تصویر میکشید. اونها تو اروپا منطقی و قدرتمند نتیجه میگرفتن و تو انگلیس، اگر چه در مجموع، نتایجی قابل قبول بدست آوردن، اما از ایده‌آل های ذهنمون در مورد خودشکن، خیلی خیلی فاصله گرفته بودن. ادامه نتایج پپ از ایستگاه دبل شدن به دست نونو اسپیریتو، باخت به مورینیو و شکست دوباره تو دربی منچستر رد شد و به مقصد پیروزی بر زیدان و رئال مادرید تو سانتیاگو برنابئو ختم شد تا قدم به قدم از قهرمانی لیگ جزیره دور و آروم آروم به هدف رسیدن به فینال چمپیونز لیگ و قهرمانی در اون، با تیمی به جز بارسلونا نزدیک شه. هدفی که شاید در ابتدا، رویایی دست‌نیافتنی تصور میشد؛ اما بعد از بررسی تغییر نگرش سیتی مقابل رئال مادرید و همچنین تداوم عملکردشون طی چهار سال و رسیدن به آرامشی قابل قبول، میشه شکل گرفتنش امیدوار بود. هدفی که مسیر تحقق یافتن یا نیافتنش، فعلا در حالت تعلیق قرار داره و اگه دوباره از سر گرفته نشه، با توجه به محرومیت اروپایی سیتی، به یکی از مجهول‌ترین سوالات فوتبالی ذهن ما تبدیل میشه...