طرفداری- دیوید ترزگه اعتقاد دارد داشتن هم تیمی‌های حرفه‌ای در یوونتوس باعث شد تا پیشرفت کند. 

به نقل از سایت گل، ترزگه به مدت ده سال یعنی از سال 2000 تا 2010 برای بانوی پیر بازی کرد و حتی پس از سقوط این تیم به سری بی، به آن‌ها وفادار ماند. او در سال‌های 2002 و 2003 قهرمان لیگ ایتالیا شد و در آن ایام کنار بزرگانی همچون زین الدین زیدان و الساندرو دل پیرو بازی کرد. ترزگه در دلایل موفقیت خود تصریح کرد:

در یووه یاد گرفتم که همیشه دنبال برنده شدن و مرد عمل باشم. لیگ ایتالیا یکی از سخت‌ترین لیگ‌ها برای مهاجمان است. شخصا از دیدن این که بازیکنان زیادی همچون دل پیرو و زیدان در بالاترین سطح، پس از تمرینات می‌ماندند تا کارهای اضافی انجام بدهند و پیشرفت کنند، تحت تاثیر قرار گرفتم. 

123 گل در 214 بازی در سری آ، آمار این مهاجم فرانسوی در لیگ ایتالیا محسوب می‌شود. او در آن دوران با رقبای سرسختی هم مواجه شد که برخی از آن‌ها را هنوز هم به خوبی به یاد دارد.

در سری آ بازیکنانی مثل (پائولو) مالدینی و (الساندرو) کاستاکورتا داشتیم که سماجت بالایی داشتند ولی بدترین زوج رقیب، فرناندو کوتو و (سینیشا) میهایلوویچِ لاتزیو بود. خیلی روی تقابل روانی با مدافعان کار کردم. خیلی با (چیرو) فررا، (پائولو) مونترو و (مارک) لولیانو صحبت می‌کردم. آن‌ها از نقاط ضعف مدافعان گفتند و توصیه‌های آن‌ها موجب رشد من شد.

با به ثمر رساندن 34 گل در 71 بازی، ترزگه در عرصه ملی هم دوران موفقی داشت. مهم‌ترین گل او در این بخش، گل طلایی به ایتالیا در فینال یورو 2000 بود که باعث شد فرانسه پس از قهرمانی در جام جهانی، در جام ملت‌های اروپا هم قهرمان شود. با این حال نقاط تیره و تاری هم در کارنامه ملی او دیده می‌شود: مثل از دست دادن پنالتی حیاتی مقابل آتزوری در فینال جام جهانی 2006 آلمان. خود او در این رابطه این طور توضیح می‌دهد:

تا آنجای راه هم جام جهانی بسیار جالبی برای من نبود. این همان سالی است که یووه به سری بی سقوط کرد. من مسئولیت پذیری خودم را انجام دادم. هر پنالتی داستان خودش را دارد. آن ضربه مقابل (جانلوییجی) بوفون را خوب زدم ولی متاسفانه این طور شد. این سختی‌ها مرا قوی‌تر کرد و باعث شد از نظر ذهنی قوی‌تر شوم.