بازم فوتبال، بازم زندگی

امروز بعد از مدتها بازم حس خاص دیدن بازی تیمی که عاشقانه میپریپستیمش رو میتونیم تجربه کنیم. دو ساعتی که کار و درس و وام و قسط و اجاره خونه و ... رو میذاریم کنار و غرق در فوتبال میشیم. استرس، ترس، شادی، غم، خشم و نفرت، عشق برای اولین بازی این فصلمون از نظر من بهترین قرعه میتونست همین ساوتهمپتون باشه، اونا 5 بازیکن خوبشونو از دست دادن که 3 تاشون فیکس دفاعشون بوده که میتونه تاثیر شدیدی روی روند دفاعیشون بذاره ولی بزرگترین خروجیشون نه لوک شاو گرونقیمت و نه لورنی که قلب دفاع تیمشون بود و نه لالانایی که کاپیتان و بهترین بازیکنشون بود، که پوچتینوی خوش فکر بود. معمولا مربیای جدید با سیستم و ارنج مربی قبلی شروع میکنن و با گذشت زمان تفکرات خودشونو قالب میکنن ولی با رفتن اینهمه بازیکن (و بازیکن جدایی طلبی مثل اشنایدرلین که معلومه دلش با تیم نیست) کومان باید طرحی نو بندازه که میتونه بهترین فرصت برای استفاده ی ما باشه. از طرفی ما با توجه به مصدومیت لالانا و مارکو با 2 یا نهایتا 3 تغییر نسبت به فصل قبل به میدان میریم که به نفعمونه جو پارسال آنفیلد نشون داد که اگه ما گل اولو بزنیم مخصوصا اگه تو 10-15 دقیقه اول باشه میتونیم حریف رو گلباران کنیم، امیدوارم این اتفاق تو اولین بازی فصلمون بیفته که مسلما تاثیر خوبی روی روحیه تیم بذاره به امید پیروزی