طرفداری- روی کین در اواخر دوران حضورش در اولدترافورد، نقطه اشتراک زیادی با هم تیمی‌های خود نداشت. 

اسکای گزارش می‌دهد: کین طی 12 فصلی که زیر نظر سر الکس فرگوسن کار کرد، هفت قهرمانی در لیگ برتر، چهار قهرمانی در جام حذفی و یک قهرمانی در لیگ قهرمانان را به دست آورد و هم تیمی‌هایی از تیپ‌های شخصیتی متفاوت داشت. کاپیتان پیشین یونایتد همیشه نمی‌توانست با جدیدترها کنار بیاید.

از آنجایی که هر تابستان یکی-دو ورودی جدید به تیم می‌آمد، رختکن تیم همیشه در حال تغییر بود. با ورود بازیکنان جوان، حال و هوا عوض می‌شود. در اواخر دوران حضورم در تیم، ما بازیکنانی مثل وین (رونی)، ریو (فردیناند)، (درن) فلچر و (جان) اوشی داشتیم و کم کم اوضاع تغییر می‌کرد. البته من مشکلی با این قضیه نداشتم چون انرژی جدیدی به تیم تزریق می‌شد؛ به ویژه اگر بازیکنان خوبی بودند که می‌توانستند در راه فتح جام‌ها به ما کمک کنند. اما یادم می‌آید آن اواخر شوخی‌ها و حرکات برخی از بچه‌ها را درک نمی‌کردم. به ندرت با آن‌ها صحبت می‌کردم ولی همیشه دیدم به این بود که آیا بازیکن خوبی برای منچستریونایتد خواهند بود چرا که این مهم‌ترین نکته محسوب می‌شد. زمانی که از باشگاه جدا شدم، خیلی از بازیکنان بودند که حتی ذره‌ای دلم برای آن‌ها تنگ نشد. آن‌ها با من همخوانی نداشتند و بازی در حال تغییر بود. می‌دیدم بعد از تمرین بسیاری از آن‌ها مشغول ور رفتن با تلفن همراه خود هستند. شاید من انسانی سنتی بودم ولی این‌ها برایم قابل فهم نبودند. حتی بعضا شوخی‌های وین و ریو را درک نمی‌کردم. به نظرم بازیکنانی که در آن اواخر به تیم می‌آمدند، شخصیت متفاوتی نسبت به من داشتند. من حرفه‌ای بودم و همه آن‌ها بازیکنان خیلی خوبی بودند، بنابراین از بازی کردن کنار آن‌ها خوشحال بودم. اما هرگز به فکر شوخی کردن با آن‌ها یا نوشیدن یک فنجان چای یا قهوه کنار هم نیافتادم.