طرفداری- وویچک شزنی، دروازه‌بان پیشین آرسنال و حال حاضر یوونتوس، در پادکست اختصاصی باشگاه آرسنال حاضر شد و پیرامون مسائل مختلفی صحبت کرد.

به گزارش سایت رسمی آرسنال، شزنی طی سال‌های 2009 تا 2017 عضوی از آرسنال بود. این دروازه‌بان در آن سال‌ها خاطراتی را رقم زد که تا ابد همراه او خواهند بود.

بیش از هر چیزی دلم برای بچه‌ها تنگ شده است. ما گروه فوق العاده‌ای از بازیکنان در اختیار داشتیم. تیم ما جوان بود، انرژی بالایی داشت، خیلی با هم شوخی می‌کردیم و لحظات شاد و غمگینی کنار هم داشتیم ولی واقعا به عنوان یک گروه متحد بودیم. بودن کنار آن‌ها حس خیلی خوبی داشت. دلم برای آن‌ها و بازی کردن در ورزشگاه امارات تنگ شده است. کیفیت زمین، هواداران، شب‌های بزرگ دربی، همه اینا موارد خاصی برای من بودند. به همین خاطر همیشه حسادت می‌ورزم و رویای این را داشتم تا راه (استیون) جراردها، (پل) اسکولز‌ها و (فرانچسکو) توتی‌ها را بروم. به نظرم این که در کل دوران حرفه‌ای خودت برای یک باشگاه بازی کنی و قدردان احساسات هواداران باشی زیباست. 

او همچنین ماجرای معروفی دارد که پس از باخت 2-0 مقابل ساوتهپتون در کریسمس 2015 اتفاق افتاد. سیگار کشیدن شزنی تا مدتی حواشی زیادی برای او به همراه داشت.

آن زمان به طور مستمر سیگار می‌کشیدم و رییس هم از این مسئله اطلاع داشت. فقط نمی‌خواست کسی درون رختکن سیگار بکشد و من هم این را می‌دانستم. پس از بازی وقتی اعضای تیم هنوز در رختکن بودند، یک سیگار همراه خودم داشتم. به خاطر احساسات ناشی از بازی، به گوشه رختکن که کسی نمی‌توانست مرا ببیند رفتم و آن را روشن کردم. یک نفر مرا دید و این را به رییس گزارش کرد. چند روز بعد که مرا دید، از صحت این موضوع سوال کردم و من هم گفتم که این کار را کردم. در نتیجه مرا جریمه کرد و همه چیز تمام شد. گفت: «مدتی از تیم کنار خواهی ماند» ولی هیچ درگیری یا نزاعی بین ما در کار نبود. خیلی حرفه‌ای رفتار کردم. انتظار داشتم چند هفته بعد به ترکیب تیم برگردم ولی تیم فرم خوبی داشت و داوید اوسپینا در غیاب من خوب کار کرد، بنابراین در پست خودش ماند. بنابراین یا باید منتظر می‌ماندم و تلاش می‌کردم جایگاه خودم در ترکیب تیم را پس بگیرم یا به طور قرضی راهی تیم دیگری می‌شدم تا نشان بدهم هنوز بهترین دروازه‌بان باشگاه هستم. شاید عجیب به نظر برسد ولی گاهی این بهترین گزینه است. 

زمانی که شزنی در سال 2018 همراه یوونتوس به انگلیس برگشت تا در لیگ قهرمانان برابر تاتنهام قرار بگیرد، دوباره لذت کسب پیروزی مقابل اسپرز را تجربه کرد.

واقعا از آن برد لذت بردم. ما در ومبلی آن‌ها را شکست دادیم. من روی نیمکت حضور داشتم چون در اولین فصل حضورم در یوونتوس، جیجی (بوفون) در تمامی مسابقات لیگ قهرمانان بازی می‌کرد. آن شب انگار کل ورزشگاه علیه دروازه‌بان دوم یوونتوس شده بودند و خیلی چیزها در مورد من گفتند. پیش خودم می‌گفتم: «بازی را تماشا کنید. قرار است حذف شوید پس از آن لذت ببرید!» همین طور هم شد و خلاصه خیلی از آن بازی لذت بردم. واقعا ترسیده بودم چون آن‌ها (تاتنهام) آن شب واقعا خوب بودند. با اختلافی ناچیز آن‌ها را حذف کردیم. نگران نباشید، اگر در آینده قرار باشد جلوی آن‌ها بازی کنیم، کاری می‌کنم تا هیچ توپی از من عبور نکند. البته صبر کنید، هری کین امسال از وسط زمین در مسابقه‌ای دوستانه مقابل من گلزنی کرد! پس... من در آن بازی مقابل او جدی بازی نکردم!