دوستان عزیز نمیدونم شما تا به حال نشستید به زندگی فکر کنید یا نه؟ غالبا فکر میکنیم که همیشه جوونیم و زندگی همین جوریه حالا یه سری چیزا هم نداریم خب اشکالی نداره. مشکل اونجاست که آدم یه دو دوتا چهار تا میکنه میبینه که درد و سختی و رنج کهن سالی به چی می ارزه؟ بالای این زندگی باید چی باشه که به پایینش بیارزه؟ جز اینکه آدم تا جوونه لذت ببره تهش بگیم خب حالا سختیشم تحمل میکنیم؟ این کشور جوونی رو از ما دریغ کرده الان پرایدو کردن ۹۰ میلیون یه سفر نمیتونیم بریم دیگه یه تفریح نمیتونیم بکنیم. نسلای قبل خودشون جوونیشونو کردن حالا به ما میگن نه اشکالی هم نداره نخرید تا ارزون شده. خب ما چقدر نخریم؟ پیر شدیم که
عادت داشتیم هر هشت سال قیمت ها سه برابر بشه الان ولی شش برابر شدن. والله این انصاف نیست