‌دهه 1930 یکی از تاریک‌ترین دوره‌های تاریخ بارسلونا بود که با بی‌ثباتی «نهادی» و اقتصادی شناخته می‌شود. علی‌رغم اینکه بارسا توسط غیراسپانیایی‌ها (گامپر سوئیسی) تاسیس شده بود اما به مرور بیشتر به ارزش‌های کاتالونیا مرتبط شد. به ویژه هنگامی که اسپانیا در سال 1925 به یک اتوکراسی تبدیل شد، ارتباط کاتالان‌ها با دولت مرکزی مادرید خصمانه‌تر شد و همینطور در مادرید نسبت به کاتالونیا!

شهر بارسلونا به عنوان سمبل کاتالانیسم دیده می‌شد و باشگاه بارسلونا نیز همینطور بود. در طول اتوکراسی اسپانیا در دهه 1930، بارسایی‌ها با اتخاذ شعار "ورزش و شهروندی" به آزادی و هویت کاتالونیایی بیشتر متعهد شدند.

در جولای سال 1936، جنگ داخلی اسپانیا آغاز شد. جمهوری‌‌خواهان تحت رهبری فرانکو علیه پادشاهی‌خواهان بودند. آن‌ها ارتش متحد فالانژیست‌ها بودند که رهبریشان بر عهده فرانکو بود و البته این تاثیر زیادی بر بارسلونا داشت. در واقع، چندین بازیکن از ما و همچنین سایر بازیکنان باشگاه اتلتیک بیلبائو در صف اول مخالفان حکومت فرانکو ایستادند.

در همین حال، رئیس بارسا، جوزپ سانیول، به یک شخصیت سیاسی مهم تبدیل شده بود که نماینده حزب سیاسی استقلال‌طلبان بود. با این حال، وی در 6 آگوست سال 1936، توسط نیروهای نظامی فرانکو در نزدیکی مادرید ترور شد، جایی که او به عنوان فرستاده به نمایندگی از رئیس پارلمان کاتالونیا، خوان کازانوواس به آنجا رفته بود. ترورِ سانیول (ملقب به شهید بارسلونیسم)، یک شوک بزرگ برای باشگاه و جامعه کاتالونیا بود.

در سال 1937، با متوقف شدن تمام مسابقات رسمی فوتبال، بارسلونا پیشنهادی 15 هزار دلاری با تمام هزینه‌های متقبل شده از سوی پیشنهاددهندگان، برای بازی دوستانه با برخی تیم‌ها در مکزیک و آمریکا دریافت کرد. آن تور، آزولگرانا را از ناامیدی و بحران اقتصادی نجات داد که نقش اول آن هم پاتریک اوکونل بود. در همین زمان، تعداد بازیکنانی که به آمریکا سفر کردند 20 نفر بودند، در راه بازگشت به اسپانیا، تنها 4 بازیکن با مربی بارسا یعنی پاتریک اوکونل به کاتالونیا بازگشتند. بقیه تصمیم به پناهندگی در مکزیک و فرانسه گرفتند؛ مثل زامورا و جوزپ سامیتیر.

در سال 1938، بارسلونا توسط نیروی هوایی ایتالیا مورد بمباران هوایی قرار گرفت که یکی از بمب‌ها به یکی از دفاتر باشگاه اصابت کرد. با اشغال کاتالونیا، بارسا با محدودیت‌های بسیاری روبرو شد. در همین بین حتی بقیه اعضا مجبور شدند نام باشگاه را به کلاب دِ فوتبُل بارسلونا تغییر دهند.