در ایران می‌مانم؛ چراکه باور دارم پیشرفت کشور در گرو پیشرفت و مسولیت‌پذیری تک تک ماست. حتی اگر نتایج 100 سال بعد ظهور کنند و من نباشم تا از آنها استفاده کنم، در عوض آیندگان این سرزمین در رفاه و ثروت مادی و معنوی خواهند بود: لایک

در ایران می‌مانم؛ اما نمی‌پذیرم که چرا از بین این همه کشور باید در ایران به دنیا می‌اومدم. خود را قربانی، اما زمان و زمان را مقصر ناکامی‌هایم می‌دانم. دایما اخبار داخلی را نقد و اخبار منوتو و بی‌بی‌سی را کاملا درست می‌دانم: دیسلایک

هرجور شده از ایران می‌روم. چراکه یکبار بیشتر زنده نیستم و می‌خواهم از تمام حقوق شهروندی و انسانی خودم برخوردار باشم: قلب

دوستان رو گزینه‌ها خوب فکر کنید چون ادامه مسیر زندگیمونو مشخص می‌کنه...