هر جای ایران که باشیم به همه ما از بچگی یاد دادن یا طرفدار پرسپولیس باشیم یا استقلال. صدا سیما طی این سال ها به شدت سعی کرده تنور این رقابتو داغ نگه داره و توی برنامه های مختلف از اخبار گرفته تا برنامه های ورزشی وقت زیادی رو برای تبلیغات در مورد رقابت این دو تیم اختصاص میده.
تقریبا همه ما یک موضوع خیلی مهمو فراموش کردیم.
این دو تا تیم تهرانی یک مالک دارن. به عبارت دقیق تر «وزارت ورزش و جوانان». چطور همچین چیزی ممکنه؟
هر جوری بخوایم حسابش کنیم همه چیز دست خود دولته. بودجه، تعیین مدیر عامل و...
این رقابت از اساس قابل کنترله یعنی هر وقت بخوان میتونن به یه تیم بیشتر بال و پر بدن.
فرض کنید صاحب چلسی و آرسنال شهرداری لندن باشه. چطور میخواد عدالتو تو اداره این دو تیم رعایت کنن؟
من سال هاست هیچ مسابقه ای از لیگ ایرانو ندیدم. به جز یکی دو تا دربی که به خاطر جمع مجبور بودم ببینم. ولی دلیل اصلی این که بازی ها رو نمیبینم بی کیفیت بودن لیگ نیست. حاشیه های بی معنی لیگ و رقابت جعلی هست که بین دو تیم همشهریه که هر دو یک مالک دارن. هر چی فکر میکنم اصلا چیزی به اسم رقابت بین این دوتیم وجود نداره.