آرسنال ، تیمی با دوسبک متفاوت

سلام دوستان... بعد از بازی دیشب آرسنال - بشیکتاش نشستم چندین بازی از دیگر بازی های آرسنال دیدم. چه توی لیگ قهرمانان چه توی لیگ برتر و به این نتیجه رسیدم تیم ما دو ترکیب متفاوت از بازیکن های تکنیکی و تاکتیکی داره. یعنی چه ؟ برمیگردیم به یورو 2004 تا جام جهانی 2014 تیم ملی انگلیس ، خیلی ها میگفتند با فرانک لمپارد و استیون جرارد مشکلات هافبک تیم ملی رفع میشه ولی در گذر زمان این تیم ملی انگلیس بود که از حضور همزمان این دو در ترکیب بیشترین ضرر را خورد...!!!!! حالا آرسنال دچار همین مشکل شده ، از طرفی شما ویلشر و ژیرو و روسیچکی رو دارید که به طرز وحشتناکی در ارائه سبک ونگر بال توانا هستند ( خیلی از گل های آرسنال پارسال همینطور زده شد و مثلث تشکیل شد و یکی از اونها که گل ویلشر بود بهترین گل فصل شد ) ، در طرف دیگر شما آرون رمزی مسوت اوزیل ولکات ( چمبرلین یا کمپل ) که همکاری آرون رمزی و اوزیل پارسال اگه مصدومیتی پیش نمیومد یکی از گلزن ترین ترکیب ها و پاسور ترین ترکیب های دو هافبک دنیا میشد ، شاید آرون و مسوت سبک دیگه ای از فوتبال ارائه میکنن توی آرسنال ، سبکی مبتنی بر پاسهای تودر ، دریبل زنی ، جا گیری به موقع ( البته ناگفته نماند که کازورلا و بازیکنایی نظیر فلامینی یا آرتتا انعطاف پذیریشون رو با همه این بازیکن ها نشون دادن ) در سه بازی اخیر قصل جدید ( بازی های سیتی و پالاس و بشیکتاش ) چندین مرتبه دیدیم پاسهای ویلشر از سوی رمزی بی جواب موند در مقاطع حساس ( دو تاش تو محوطه جریمه سیتی که ویلشر پاس داد رمزی که یک دو کنه ولی رمزی ادامه به رفتن کرد و توپ رو شوت کرد و یکی دیگه رو لو داد یا تو بازی با بشیکتاش میانه زمین یا بازی با پالاس یا حتی بازیه آرسنال استون ویلا پارسال ، بازی های که دوباره از حضور این دوبازیکن همزمان بوده رو عرض میکنم ) چندین بار هم دیدیم رمزی فرار کرد و ویلشر پاس نداد بهش... در صورتی که اونجایی که ویلشر و روسیچکی و ژیرو داخل زمین بودند پارسال دیدیم هیچکس پاسهاش بی جواب نمیموند یا اونجا که آرون رمزی و مسوت اوزیل بودند پاس های اوزیل پاس گل میشد یا ضرباتش توی دروازه بود اکثراً ( برای اثبات حرفم بازی هایی که با هم تو زمین بودند رو ببنید )... ولی دیدیم وقتی مسوت اوزیل و ویلشر یا رمزی با ویلشر بودند یا بازی رمزی تو چشم نمیومد یا به اصطلاح باعث افت مسوت پارسال شد... ویلشر بازیکنی با جنگندگی فوق العاده بالا و تعصب مثال زدنی هستش و رمزی هم همینطور اما دو سبک متفاوت از فوتبال ارائه میکنن... دیشب 3 بار نشستم فیلم دانلود شده بازی رو دیدم... شاید بهتر بگم... مشکل ژیرو نبود... وقتی رمزی جای ویلشر بود ژیرو بازی پشت به دروازش به چشم نمیومد ولی وقتی ویلشر جلو بود ژیرو پشت به دروازه شروع به پاس های تک ضرب کوتاه میکرد و این توی بقیه بازی ها هم وجود داره... عملاً بازیکنانی نظیر آرون رمزی و مسوت اوزیل به درد تیمهای دفاعی نمیخورند مگه با مهاجمی مثل تئو ولکات یا سانچز ( این دو مهاجم نوک که بایستند هم خوب تک ضرب کار میکنن هم خوب فرار میکنن و به درد هر دو ترکیب میخورند ) چرا ؟ چون با بازی تودر خودشون پشت مدافعین رو میخوان هدف بگیرن و اگه هم بازی تک ضرب کنن در عرض و پشت محوطه هستش در حالی که بر عکس ویلشر و ژیرو و روسیچکی ( کازورلا ، منظورم پست شماره 10 هستش که یا کازورلا باشه یا روسیچکی ) با پاسهای تک ضرب و سریع خودشون قابلیت باز کردن هر دفاعی رو دارند ولی در مقابله با تیم های بزرگ بدون هافک دفاعی تنومند و جنگنده به مشکل میخورند ولی اوزیل و رمزی ساحتار بازیشون به طرزی هستش که شاید زیاد مثل ترکیب ویلشر ژیرو روسیچکی نیازی به هافبک دفاعی جنگنده نباشه چون مالکیت محور بیشتر کار میکنند... و توپی به تیم مقابل نمیرسه ... این بزرگترین نکته ای بود که نیم فصل آخر فصل پیش و 3 بازی فصل جدید به چشم خورد... حالا باید دید رئیس میتونه واسه این مشکل فکری کنه یا نه از نظر من وقتی ویلشر به کناره ها انتقال داده میشه توی بازی مسوت اوزیل و رمزی اثر مثبت داره ولی وقتی مرکز باشه هیچ اثری نداره... این رو توی بازی های پارسال 2 یا 3 بازی که به عنوان وینگر بود نشون داد و رمزی یا اوزیل در شرایطی در نبود هم بازی خوبشون رو انجام میدن که مهاجمی غیر از ژیرو ( ولکات سانچز یا کمپل یا با این خصوصیات ) جلوشون بازی کنه... که پشت به دروازه نباشه و فرار کنه... باید دید چی میشه... امیدوارم خوشتون اومده باشه... 30 دقیقه دیگه هم امتحان دارم... نشستم فوتبال تحلیل کردم دیشب :)))) مرسی که خوندید... نیلوفر - - -