دیشب از شبکه برتر یه فیلم ایرانی پخش شد به نام * جانان* یعنی گند تمام عیاری بود به عشق و به فیلم ساده و زیبایی به اسم * نامه هایی به ژولیت*

اصلا توی فاز گذشته ها نبودم که سکانس دست به دست کردن نامه منو یاد فیلم *نامه هایی به ژولیت * با بازی اماندا سیفرید انداخت ..از اینجا حس کپی نعل به نعل منو‌گرفت وحشتناک بد مصنوعی و زشت بود .می خواستم ببینم این فاجعه تا کجا پیش میره ؟ ببینم که ساختن از این داستان منحصربفرد عشق ۵۰ ساله در پیری کار هر کس و‌محدوده و محدودیت نیست ..عشق مثل این نیست که هیچ‌کاری نکنی ! کاری که این فیلم در ایران امروزی کرد همین بود به عشق گند زد ..اگه فیلم* نامه هایی به ژولیت * رو‌ندیدید پیشنهاد می کنم ببینید شاید مثل من از اون دسته فیلمایی شد براتون که دوست نداشته باشید مورد قضاوت و نقد قرار بگیره یه گنج شخصی بکر

( جالبه نویسندش فرهاد توحیدی بود اسمش خیلی اشناست بنظر دورانی داشت برای خودش ! نکنه قبلا هم کارش ایده دزدی بوده و‌ما خبر نداشتیم )