طرفداری- جدایی از منچستریونایتد بزرگ ترین حسرت نانی، وینگر پیشین تیم ملی پرتغال محسوب می شود.
به نقل از میرر، نانی هشت سال از بهترین لحظات دوران حرفه ای خودش را در اولدترافورد سپری کرد. او پس از جدایی از شیاطین سرخ در سال 2015، تجربیاتی در اسپورتینگ لیسبون، فنرباحچه، والنسیا و لاتزیو داشت و حالا کاپیتان اورلاندو سیتی در آمریکا است. نانی در نگاهی به گذشته می گوید:
حقیقت را به شما می گویم؛ پس از جدایی از منچستریونایتد، بازی کردن برای سایر تیم ها هرگز همان حس و حال قبل را نخواهد داشت. این را به عنوان یک باشگاه، یک ساختار و از دید کیفی می گویم و همه می دانند که در حال توهین کردن به کسی نیستم. هر جای دنیای که بروی، منچستریونایتد، منچستریونایتد است. بازگشت به اسپورتینگ خیلی خوب بود چون به خانه ام و کنار دوستان و خانواده ام برگشتم. برای تجدید قوا و استنشاق هوایی تازه خوب بود؛ این که انگیزه جدیدی به دست بیاورم و سراغ چالش تازه ای بروم.
در سال 2007 تیم های زیادی برای جذب نانی صف کشیده بودند: چلسی، آرسنال، یوونتوس، اینتر، بایرن مونیخ و رئال مادرید. ولی او انتقال به اولدترافورد را ترجیح داد.
منچستریونایتد را به خاطر دلایلی که برایم شرح دادند و در نظر گرفتن گذشته خودم انتخاب کردم. همه تجربیات قبلی من می گفتند که باید به منچستر بروم. حتی قبل از این که به آنجا بروم، در کودکی (به عنوان یک هوادار) از آن باشگاه خاطره داشتم، بنابراین انتقال خوبی بود.
نانی خاطره ای هم از فینال سال 1999 لیگ قهرمانان دارد.
بازی منچستریونایتد-بایرن مونیخ را با یکی از دوستانم تماشا کردم که فکر کنم الان ساکن انگلیس است. در کافه بودیم که به او گفتم: «این تیم من است؛ من به آن تیم می روم.» خیلی اوقات چیزهایی می گویی و خودت هم نمی دانی در مورد چه چیزی حرف می زنی. خیلی حرف ها در گذشته زده شد که حالا می فهمیم منطقی بوده اند. انگار یک حسی به من می گفت (که روزی در منچستریونایتد بازی خواهم کرد).