اختصاصی طرفداری – این روز ها نظر ها پیرامون ترکیب احتمالی بایرن برای فصل پیش رو بسیار است و از نشریات بزرگ اروپایی گرفته تا طرفداران فوتبال در تمامی نقاط دنیا دوست دارند که ببینند در تیم جدید گواردیولا با وجود این همه ستاره چه کسی نیم کت نشین خواهد شد و پپ با چه ترکیبی در این تیم کار خواهد کرد. من نیز قصد دارم تا در این مقاله به همین موضوع بپردازم البته با این تفاوت که قصد پیش بینی ترکیب را ندارم بلکه می خواهم بر ترکیب های محتمل تر تحلیلی مختصر و کوتاه داشته باشم. چهار دو سه یک ترکیبی است که بایرن مدت هاست با آن کار می کنند. با حضور دو مدافع میانی کلاسیک در قبل دفاع و دو هافبک دفاعی در میانه های میدان و البته یک هافبک هجومی پشت سر مهاجم کلاسیک مونیخی ها. و در جناحین هم که بال های تکنیکی و البته تاکتیک پذیر این تیم ایفای نقش کرده اند. در این بین فن گال در بعضی از مقاطع فصل به دلایل مختلفی قصد ایجاد تغییراتی در این ترکیب داشت که موفق نبود. از جمله استفاده از هافبک های دفاعی در مرکز خط دفاع و یا حتی عدم استفاده از مهاجم نوک کلاسیک. اما در تیم گواردیولا خوب به یاد داریم که در خط دفاعی از ماسکرانو یعنی یک هافبک میانی به عنوان دفاع مرکزی استفاده می شد که قدرت بازی سازی و حمل و انتقال توپ به خط میانی را داشت . از طرفی در خط حمله نیز تیم گواردیولا از مهاجم نوک کلاسیکی مثل گومز و یا مانزوکیچ نیز استفاده نمی شد و مسی نقش بازیکنی آزاد را ایفا می کرد. در بایرن نیز محتمل ترین حالت ممکن همین خواهد بود. با توجه به فروش ماریو گومز در خط حمله و ابراز علاقه گواردیولا به مدافعی همچون بداشتوبر که قدرت حمل توپ و انتقال آن به میانه میدان را دارد و البته خرید گوتزه می توان حدس زد که گواردیولا تمایل به استفاده از همان ترکیب خود در بارسلونا را دارد. سایت معتبر اسپاکس نیز طی روز های گذشته ترکیب احتمالی بایرن را همان 4.3.3 گواردیولا پیش بینی کرده است. البته با وجود غیبت بداشتوبر تا میانه های فصل، احتمال حضور مارتینز در مرکز خط دفاع قوت می گیرد و شوان اشتایگر نیز به عنوان هافبک دفاعی نیز در میانه های میدان حضور خواهد داشت و البته کروس و یک هافبک دیگر که ممکن است مولر و یا تیاگو باشد در کنار او حضور داشته باشد. از طرفی گوتزه نیز که قبل تر در تیم ملی آلمان و زیر نظر لو چند بازی را به عنوان مهاجم کاذب و نه به عنوان مهاجم کلاسیک بازی کرده است به احتمال زیاد در تیم گواردیولا نیز همین نقش را ایفا خواهد کرد. از طرفی در جناحین نیز ریبری و روبن و یا حتی ریبری و مولر نقشی که در فصل گذشته داشتند را به عهده خواهند داشت. در جناحین خط دفاع نیز همان آلابا و لام را خواهیم دید با این تفاوت که احتمالا آلابا با توجه به علاقه ای که به بازی در خط میانی دارد آزادی بیشتری نسبت به فصل گذشته خود در تیم گواردیولا داشته باشد. از مهمترین فواید این ترکیب استفاده از حد اکثر ظرفیت هافبک های بایرن در ترکیب 11 نفره تیم است. در این حالت بایرن در ترکیب 11 نفره خود از 7 هافبک استفاده می کند که نسبت به سایر ترکیب های احتمالی تعداد آن ها بیشتر است و با توجه به ترافیک سنگین بایرن میان بازیکنان در این پست استفاده بهینه ای از آن ها شده است. از دیگر فواید این ترکیب حضور ماریو گوتزه به عنوان یک مهاجم کاذب است که می تواند زمینه ساز استفاده از این بازیکن در خط حمله تیم ملی آلمان شود و یواخیم لو را در رسیدن به هدف خود به فاصله یک فصل مانده به جام جهانی یاری رساند. اما این ترکیب نیز می تواند ضعف هایی داشته باشد. از جمله این که بایرن معمولا طی سال های گذشته با دو هافبک دفاعی بازی می کرده و شوان اشتایگر آزادی عمل بیشتری در فصل گذشته در کنار مارتینز داشته است اما اکنون با حضور مارتینز در یک خط عقب تر و کروس و یک هافبک تهاجمی دیگر در یک خط جلو تر از شوان اشتایگر ممکن است این هافبک خلاق که به عقیده بسیاری مغز متفکر تیم بایرن است کمی محدود تر از فصل قبل خود بازی کند که این ممکن است باعث عدم استفاده از تمام پتانسیل این بازیکن شود. از طرفی حضور یک هافبک دفاعی در خط دفاع بایرن سبب می شود تا کمی از قدرت تدافعی بایرن کم تر شود چرا که این هافبک دفاعی طبیعتا نسبت به مدافع کلاسیک کناری خود تحرک بیشتری در طول زمین خواهد داشت و با حضور در میانه های میدان می تواند کمی از قدرت تدافعی بایرن کم کند. در مقاله بعدی به بررسی ترکیب های احتمالی دیگر بایرن خواهیم پرداخت.