دوْرانِ جهان بی می و ساقی هیچ است،

بی زمزمهٔ نایِ عراقی هیچ است؛

هر چند در احوال جهان می‌نگرم،

حاصل همه عشرت است و باقی هیچ است

 

این رباعی بهترین تعریفیه که میشه از هدف زندگی داد..

آدمای زیادی اومدن..زنده بودن و رفتن..خیلیاشون زندگی نکردن..

کشاورزا..دامدارا..پزشکا..دانشمندا..همه و همه اشتباه فهمیدن زندگی رو..

ته تهش بتونیم 70 80 سال عمر کنیم..

با هفتاد سال زندگی نمیشه همه دنیا رو دید..

نمیشه همه زیبایی ها رو درک کرد و همه لذت های دنیا رو تجربه کرد..

از این فرصت کوچیکی که داریم نهایت استفاده رو ببریم..

بهترین نوع زندگی کردن لذت بردن از اونه..