ماریو گوتزه.روبرت لواندوفسکی. ایلکای گوندوغان.هنریک مخیتاریان.اوبامیانگ.دمبله.پولیسیچ.
اسامی بالا برای دورتموندی ها مایه حسرت و برای بقیه مایه تمسخر هستند. شاید آنها بعضی چیز ها را نمی دانند. شاید ترس سقوط به لیگ دسته سوم را تجربه نکرده اند.شاید نا امیدی محض را ندیده اند. شاید تاریکی که هرگز جای خود را به سپیدی نمیدهد تجربه نکرده اند.این یک داستان غم انگیز است. هرزگاهی آدم را به خود امیدوار می کند اما قرار نیست روشنایی نمایان شود. بعد از رهایی از خطر ورشکستگی دورتموند هرکاری کرد عشق در دل هوادارانش نمیرد اما برای این کار باید عشق بازیکنانش را فدا میکرد. انتخاب سختی است. همه دورتموندی ها عاشق پسر وست فالن یعنی ماریو گوتزه بودند اما باشگاه توانایی حفظ او را نداشت. واتسکه تمام سعی خودش را می کند تا دورتموند کاملا روی پاهایش بایستد.حتی اگر همه به چشم یک پول دوست به او نگاه کنند. زمانی که واتسکه به دورتموند آمد اصلا مشخص نبود فردای آن روز دورتموندی وجود دارد یا نه. شاید بگوئید جاه طلبی و ریسک کردن ارزش یکبار امتحان را دارد اما دورتموند کنونی چوب جاه طلبی های سال های ۹۰ تا ۹۹ را میخورد.دورتموند جام های با ارزشی از جمله لیگ قهرمانان کسب کرد اما ممکن است تا سالها نتواند روی پاهایش بایستد. دورتموند امروزی حاضر شده که خود را به یک باشگاه سوپر مارکت تبدیل کند تا هوادارانش هر شب بتوانند نبردش را با بهترین ها تماشا کنند. بسیاری از افراد فک میکنند مدیران دورتموند فقط برای پر شدن جیبشان این کارها را انجام میدهند اما در واقع این کار را میکنند تا دل هواداران خالی نشود.
هالند.سانچو.برانت.رینا.موکوکو.برادلی فینک. و...
ممکن است تا زمانی که دورتموند یه شرایط ایده آل دهه نود برگردد باید شاهد رفتن این ستاره ها باشیم اما روزی فرا خواهد رسید که آرزوی هر بازیکنی دورتموندی شدن است. از هر ۱۰ ستاره ای که به دورتموند می آیند فقط یکی از آنها همچون رویس،زورک،ریکن،هلد و امریش باشد دورتموندی شگفت انگیز خواهیم دید اما افرادی هستند که فوتبال را فقط پول می بینند.
امیدوارم با این قلم داغونم تونسته باشم دیدتون رو نسبت به دورتموند تغییر بدم. هرچند افتضاح بود ولی ممنون که خوندید