این روزها که جهان در تب وتاب مقابله با ویروس چینی کرونا است بابررسی اقدامات دولت کمونیستی چین به این نتیجه می رسیم که اگر این دولت چندهفته اقدام به سرپوش گذاشتن بر واقعیت شیوع این بیماری در چین نمی کرد و با برخورد امنیتی به مقابله اولیه با این ویروس بر نمی خواست و پزشکانی همچون لی ونلیانگ 33 ساله را بابت آگاهی رسانی از شیوع این بیماری در شهر ووهان مرعوب نمی کرد،جهانیان بهتر می توانستند به مقابله با این اپیدمی مرگبار بروند و آن را کنترل کنند.رفتاری که امروز درحال گرفتن قربانیان بسیاری بر روی کره زمین است.اما چه خوب است این روزها که ما انسان ها در خانه های خود نشسته ایم مطالعه تاریخ را مخصوصا در مورد رژیم هایی سرکوبگری همچون رژیم چین کمونیست از یاد نبرده وبا یادآوری فجایع رخ داده توسط این رژیم ها متوجه بشویم که هزینه عدم برخورد با چنین رژیم های سرکوبگری میتواند چقدر برای همگان شدید باشد. دولت کمونیستی چین در طول حیات خود در قرن بیستم و بیست ویکم مرتکب فجایعی شده است که ابعاد آن فقط اندکی برای جهانیان آشکار گشته است و هنوز هم به خاطر حاکمیت حزب کمونیست و اعمال سانسور شدید توسط این رژیم ، جهانیان و حتی مردم چین نتوانسته اند به عمق فجایعی همچون قحطی های گسترده زمان حکومت مائوتسه دونگ،انقالب فرهنگی که به دستور مائو برای مقابله با نفوذ سرمایه داری به وقوع پیوست و ده ها جنایت بزرگ و کوچک اطالعات مناسبی کسب کنند.فجایعی همچون حادثه میدان تیان آن من در دهه هفتاد میالدی که باعث مرگ چهار هزار نفر از تظاهرکنندگان به دست نیروهای امنیتی رژیم شد و در هیاهوی تاریخ گم شده وتحت الشعاع فاجعه هم نام خود در سال 9191 قرار گرفت و شرح آن خود به تنهایی یک مقاله جدا می طلبد.اما یکی از بزرگترین فجایع رخ داده توسط رژیم کمونیستی چین که شدیدا مورد سانسور و نادیده انگاشته شدن توسط رسانه های جریان اصلی و کارتل های رسانه ای پرنفوذ جهانی ومخصوصا رسانه های چپ گرا قرار گرفت که منافع خود را در چشم پوشیدن بر این فاجعه می دیدند تا مبادا خشم دولت چین را برانگیخته و از آن دولت ضربه بخورند فاجعه ای بود که بر سر پیروان گروه مذهبی فالون دافا آمد.حتی در کشور عزیز ما ایران نیز فقط اندکی از نخبگان از این جنایت آگاه هستند . متاسفانه فقط اندکی از نخبگان در سطح جهان وحتی کشورهایی همچون آمریکا که متاسفانه بعضی رسانه ها در آن تحت نفوذ شدید دولت چین هستند از این فاجعه انسانی آگاه می باشند و امروز هم بعد از گذشتن بیست سال از آن رخداد غم انگیز هنوز آمار دقیق قربانیان و افراد ضربه خورده از آن سرکوب گسترده برای مجامع حقوق بشری آشکار نشده است و اگر تلاش های پیروان و تمرین کنندگان فالون دافا در سراسر کره زمین برای توقف کشتار تمرین کنندگان این گروه و آگاه سازی جهانیان در کشورهای مختلف در مورد جنایات در حال وقوع پشت دیوارهای اردوگاه های کاراجباری دولت چین نبود، پرونده این جنایت رژیم نیز در آرشیو های حزب بدون اینکه جهانیان از آن گاه شوند در حال خاک خوردن بود. .... از نفوذ امروزی برخوردار بودند هیچگاه حاکمان پکن به خود اجازه چنین جنایتی را نمی دادند. فالون دافا در سال 9111 در چین معرفی شد و فقط در طی هفت سال تمرین کنندگان فالون دافا در سرتاسر جهان به صد میلیون نفر رسید.فالون دافا یا فالون گنگ در اصل تمرینی با حرکات آرام وهمچون مدیتیشن برای تزکیه نفس است و دربردارنده سه اصل مهم همچون : حقیقت،نیکخواهی و بردباری است و به تمرین کنندگان خود توصیه می کند تا این اصول را در زندگی شخصی شان به کار گیرند.این روش که پس از سال ها سیطره حزب کمونیست چین بر این کشور که سعی در گسترش افکار الحادی و ریشه کن کردن افمارمذهبی در چین بود برای مردم چین تداعی کننده آیین های باستان چین بود و به سرعت توانست در میان مردم نفوذ کند. در اواخر دهه 19 میالدی دولت چین اعالم کرد روزانه بیش از هفتاد میلیون نفر از احاد مختلف جامعه چین منجمله برخی اعضاء حزب حاکم ونظامیان در تمرینات فالون گنگ حضور یافته و آن ها را در کنار دیگر افراد جامعه انجام می دهند.این تمرینات باعث شده بود تا به طرز خیره کننده ای صورتحساب های درمانی و همچنین آمار جرم وجنایت های خشن در جامعه چین کاهش پیدا کرده و تحسین های زیادی را در جامعه چین برانگیزد و روز به روز افراد مختلفی را جذب خود کند تا جایی که برای اولین بار در این کشور تعداد اعضای یک گروه خاص در جامعه چین بیش از تعداد اعضای حزب کمونیست حاکم شده بود و همین مسئله کم کم زنگ خطر را برای حزب داشت به صدا در می آورد.به همین منظور آزار و اذیت هواداران فالون گنگ از اوایل ژوئن 9111 شروع شد.آن زمان وزارت تبلیغات دولت چین به سطوح مختلف دولتی دستور می دهد تا انتقاد ونکوهش از این تمرین را آغاز کنند.پس از این دستور انتشار یا توزیع کتاب های فالون گنگ ممنوع شد و در ادامه هم پلیس در مناطق مختلف کشور شروع به ضبط کتاب ها از تمرین کنندگان وتالش برای مداخه در جلسات تمرین آنان کرد.اما اولین برخوردی که میان پیروان فالون دافا و دولت چین به وجودآمد در روز 13 آوریل 9111 رخ داد.در آن روز پیروان فالون دافا در دانشگاه تیانجین)شهری در 19 مایلی پکن( تجمع کردند و خواست انها این بود که ))هی زوشیو((عضو فرهنگستان دانشگاه تیانجین که مخالف سرسخت فالون دافا بود و مقاله ای اهانت آمیز علیه فالون دافا نوشته بود،نوشته خود را پس گرفته و عذرخواهی کند و نکته جالب اینکه بدانیم زوشیو داماد ))لوگان(( به حساب می آمد که آن زمان رئیس سازمان امنیت عمومی بود و مقام امنیتی مهمی در دولت به حساب می آمد.تمرین کنندگان فالون دافا پس از سرکوب شدن توسط نیروهای امنیتی در روز 13 آوریل با استفاده از ادوات سرکوب همچون ماشین آب پاش تصمیم می گیرند به شهرداری تیانجین بروند.در شهرداری مسئولین به انها می گویند که باید برای دادخواهی به ادره استیناف ملی در خیابان ))فوئو(( واقع در پکن بروند و تمرین کنندگان نیز این خبر را به گوش دیگر همراهان فالون دافا می رسانند. در روز 12 آوریل 9111 بزرگترین تجمع مردمی پس از واقعه میدان تیان آن من در چین به وقوع می پیوندد اما چیزی که در این تجمع بسیار جالب است این است که نیروهای امنیتی که مشغول کنترل تظاهرکنندگان بودند آن ها را به گونه ای در خیابان ها هدایت می کنند تا به گونه ای در اطراف ساختمان های حزب حاکم و دولت مرکزی در منطقه مهم ))جونگ نان های(( قرار بگیرند که انگار در حال ))محاصره(( آن مناطق هستند.طبق تصاویر ضبط شده توسط دوربین های تلویزیونی شبکه های مختلف همچون ABC جمعیتی در طول دو کیلومتر به آرامی در آن محل درحال تمرین فالون دافا،مطالعه ویا صحبت با یک دیگرند.))اتان گاتمن((،نویسنده و تحلیل گر امور چین در مقاله خود با نام ))رخدادی درخیابان فوئو(( اینگونه از تظاهرات 12 آوریل می نویسد: ))در طول شانزده ساعت حضور تمرین کنندگان در آن محل هیچ سابقه،فیلم یا گزارش قابل اعتمادی وجودندارد که نشان دهد تمرین کنندگان رفتاری حتی درظاهر تحریک کننده انجام داده باشند.هیچ اثری از ریختن زباله،کشیدن سیگار،شعاردادن یا گفتگو با خبرنگاران وجود ندارد.((اتان گاتمن اینگونه درباره آن تجمع اظهارنظر می کند: ))آنچه در 12 آوریل 9111 رخ داد حتی یک تظاهرات نبود،چه برسد به آنکه یک محاصره تلقی شود.(( به گفته این نویسنده : )) از آن جایی که رسانه های غربی،چیز زیادی درباره واقعیت های فالون گنگ نمی دانستند،این دروغ محاصره و داستان سرایی حزب کمونیست درباره 12 آوریل را در گزارشات خود گنجاندند و از آن پس همچنان آن را تکرار می کنند.(( در مجموع خواسته تجمع کنندگان در آن روز شامل 3 چیز بود : 9 -تمرین کنندگان بازداشت شده آزاد شوند. 1 -فراهم آوردن محیطی صلح آمیز وقانونی برای تمرین کنندگان فالون دافا 3 -اعطای حق قانونی انتشار کتاب های فالون گنگ در چین در آن روز ))ژو رانگ جی(( نخست وزیر وقت چین موافقت کرد تا با نمایندگان تجمع 12 آوریل فالون دافا صحبت کند و جوری که به نظر می آمد مناقشه تا بعد از غروب درحال حل وفصل شدن بود.اما این رفتار را دیگر رهبران حزب کمونیست نداشتند و ورق از شب 12 آوریل به طور کامل برگشت. ))جیانگ ز مین(( رییس وقت حزب در آن زمان از این واقعه به شدت خشمگین شد و خیلی زود اعالم کرد: ))این حادثه جدی ترین اتفاق سیاسی پس از 4 ژوئن)...
پایان بخش اول ....