هیچ خواننده ای در موسیقی ایرانی به اندازه داریوش چه وقتی سیاسی می خواند چه وقتی اجتماعی یا عاشقانه می خواند آهنگ غم انگیز و حزن آلود نخوانده است و تقدیر این بود که طی 45 سال فعالیت به صدای محنت مردم مصیبت زده ایران تبدیل شود.
داریوش از سال 1361 تا 1368 یعنی در روزگار جنگ شش البوم منتشر کرد که به راستی به اندازه آن روزگار سیاه و تاریک و غم بار و البته درخشانند . در سال 1362 داریوش حتی در اسلوب نوحه دست به خوانندگی زد و در آهنگ کارون به شکل سه ضرب در سبک نوحه مرثیه خواند تا با تاثیر بیشتری در غم از دست رفتن ایران آواز بخواند .
این آهنگ خاطره انگیز با شعری از مرحوم کارو دردریان و آهنگ و تنظیمی از بابک افشار ساخته شد و در البوم خاک خوب من منتشر شد . چسبیده به آهنگ کارون ، آهنگ دیگری به شکل نوحه یک ضرب به اسم هو علی مدد ساخته شد.
کارون ما کارون ما بشنو حدیث سوز ما از حسرت دیروز ما از ماتم امروز ما از قطره های خون ما قلبت به رنگ لاله شد تا رشته ی ازادگی در قلب میهن پاره شد تا کی تند بر پود ما تار سیاه بندگی تا کی خلد خار ستم بر پای لخت زندگی زحمت ازان ما همه رحمت ازان دیگران ذلت به کوی ما همه لذت به کوی دیگران ای شاهد درد و بلای روز شب افزون ما کارون درد الود و دلخسته محزون ما کارون ما کارون ما بشنو حدیث سوز ما از حسرت دیروز ما از ماتم امروز ما.