استقلال همانند دیدار هفته دوم مقابل استقلال خوزستان، باز هم در وقت های تلف شده توانست بازی را به سود خود به اتمام برساند و سه امتیاز ارزشمند خانگی را به اندوخته هایش اضافه کند. گل آکروباتیک جاسم کرار و نمایش خوبش در طول نود دقیقه و همچنین عملکرد درخشان امید ابراهیمی که توانست با دو گل حساس، ناجی امیر قلعه نویی شود، از نکات بارز بازی دیشب آبی پوشان بود.
اما نکته ی دیگری که بارها به آن اشاره شده است، ضعف مفرط خط دفاعی استقلال بود. در شبی که آندرانیک تیموریان به دلیل مصدومیت یا بازی های نسبتا ضعیف اخیرش در ترکیب اصلی این تیم حضور نداشت، بازیکنان خط دفاعی آبی پوشان نتوانستند به خوبی وظایفشان را در زمین انجام دهند. آمدن هاشم بیک زاده به مرکز خط دفاع، قراردادن یعقوب کریمی در دفاع چپ و بازی ضعیف هرائر مگویان، موجب این شد که دوبار استقلال از حریفش عقب بیفتد و البته بارها دروازه این تیم تهدید شود.
دلیل عصبانیت امیر قلعه نویی پس از برد مقابل سایپا همین است. او که در هر بازی، نسبت به بازی قبل، ساختار دفاعی اش را تغییر می دهد، به خوبی از این ضعف آگاه است و به همین علت پس از پایان بازی و زمانی که امیرحسین صادقی برای تبریک بُرد به سمتش می رود، به او پرخاش می کند. در حقیقت اعتراض قلعه نویی به صادقی، اعتراض به وضعیت آشفته ی فعلی خط دفاعی استقلال است و سرمربی استقلال به خوبی می داند که در شرایط فعلی و مصدومیت مدافعان کلیدی اش، کاری از دستش بر نمی آید.
قلعه نویی حق دارد. شاید اگر امیرحسین صادقی که در جریان اردوها و بازی های تیم ملی مصدوم شده بود، این خبر را زودتر به کادر فنی اعلام کرده بود، استقلال می توانست مدافع دیگری را جذب کند. هرچند صادقی در مصاحبه امروزش اعلام کرد: من در ابتدای فصل به کادر فنی استقلال گفته بودم که میتوانم عمل نکنم و آن را به تاخیر بیاندازم اما تاکید کادر فنی بر این بود که من عمل شوم.
به هرحال استقلال در این فصل شروع خوبی داشته است و اکثر خریدهای این فصل امیر قلعه نویی برخلاف یکی دو فصل گذشته، عملکرد رضایت بخشی داشته اند. گرچه استقلال تا پایان هفته چهارم مشترکاً به همراه راه آهن، با شش گل خورده ضعیف ترین خط دفاعی را داشته، اما هواداران استقلال می توانند امیدوار باشند که با بازگشت حنیف عمران زاده و امیرحسین صادقی به ترکیب تیم، با آرامش خاطر بیشتری بازی های تیم محبوب خود را دنبال کنند.