جایی حوالی کوچه بحران
امروز کی این مطلب می نویسم چهارهفته ازلیگ ایران می گذرد وپرسپولیس تنها 4 امتیازدارد وقتی فصل به انتها رسید وعلی دائی لیست پرپیمانی را برای خرید ردیف کردگفت تیم دائی کاملترخواهدشداما نه تنها آن مهره ها خریداری نشد بلکه بخش اعظمی از آنها رفتند خلعتبری ، دهنوی ، سیدصالحی ، سیدجلال حسینی ، مسلمان شایدکلیدی ترین مهره هایی بودند که پرسپولیس را ترک کردند برای برخی از آنان دائی جانشینی یافت رضانوروزی جای سیدصالحی راپرکرد اما جایگزین خلعتبری ومسلمان بابازگشت امثال هادی نوروزی همراه بود چون دائی نتوانست گزینه های انتخابی اش را جذب نماید دائی باجذب طارمی ودغاغله مصدوم ورضانوروزی به دنبال ترمیم ضعف هایش بود اما ازدست دادن جلال حسینی وخلعتبری مشکلات پرسپولیس راافزود پرسپولیس دیگرنقطه اتکانداشت نقطه اتکایی اگر فصل قبل نبود شایدپرسپولیس دررتبه های ششم هفتم سپری کرده بود الان دائی رفته بودالبته نقطه اتکا بودن را به نامی کسی نوشند که درپایان را ه بود عیارش این روزها مشخص شدبله نیلسون کوره آ دروازه بان برزیلی گلهای ساده ومبتدی که پرسپولیس این روزها می خوردناشی ازخروج جلال حسینی ناهماهنگی خط فاعی والبته اشتباهات نیلسون است .عیاردروازه بان هرگزبایک دفاع خوب وایده آل مشخص نمی شود عیار دروازه بان زمانی مشخص می شود که دفاع شرایط مطلوبی نداشته باشد .این اتفاقات عیارش دربازی باملوان بیشترنقش بست جائی که تفاوت تیم دائی و ملوان درهمان نقطه بودبله دردرون دروازه صادقی مثل یک شیرتوانمند با پاهای لنگان توپهای رامی گرفت اما نیلسون شیرخفته ای بودکه انگارهنوز درخواب زمستانی است البته مشکلات تیم دائی فقط به نیلسون ختم نمی شودناهماهنگی ها خط دفاعی ونبود یک مغز طراح که پرسپولیس را به حرکت دربیاورد .این تیم را آزار می دهد راحتر می توان گفت درپرسپولیس این روزها دائی همه ضعیفند ونکته پایان این بازیکنان ضعیف نیلسون واصراری که دائی درباره اودارد .احساس می کنم اصراربرروی نیلسون جائی رقم بزند به سمت پایان صبرسیاسی ,هئیت مدیره وآن لحظه که نامه اخراج امضا ء شود .
