شحات محمد انور (زادهٔ ۱ ژوئیه ۱۹۵۰- درگذشته ۱۲ ژانویه ۲۰۰۷) از قاریان قرآن برجسته مصری بود.

زندگی وی در در روستایی در استان قهلیه مصر، به دنیا آمد. در ۳ ماهگی پدر خود را از دست داد. مادرش برای اقامت در منزل پدرش رفت تا با دائی‌های او زندگی کنند. او به یادگیری و حفظ قرآن اقدام کرد و به خاطر اینکه دائی‌اش شاگرد حلمی محمد مصطفی در حفظ قرآن کریم بود، شحات در سن ۸ سالگی حافظ قرآن شد. در سن ۱۰ سالگی دائی‌اش او را نزد سید احمد فرارحی برد تا تجوید قرآن را فرا گیرد.

قرائت قرآن در ۱۵ سالگی قرآن را در کل روستاهای شمال مصر با دستمزد کمی می‌خواند و در این دوران بود که به شهرت خوبی دست‌یافته بود و از جاهای مختلف برای قرائت از او دعوت می‌کردند.

پس از شهرتش در سال ۱۹۷۵ همکاری خود را با رادیو مصر آغاز کرد و در طول عمر خود برای ترویج قرائت قرآن به بسیاری از کشورهای جهان سفر کرد. او در ماه رمضان از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۶ بارها از طرف وزارت اوقاف مصر و بسیاری از اوقات به دعوت‌های خصوصی میلیون‌ها نفر از دوستداران قرآن در خارج مصر (لندن، لوس آنجلس، آرژانتین، اسپانیا، فرانسه، برزیل، دولت‌های خلیج فارس، نیجریه، زئیر، کامرون و بسیاری از کشورهای آسیائی چون ایران) به قرائت قرآن پرداخت. تأثیرگذارترین قاری بر قاریان ایرانی است به طوری که کمتر قاری ایرانی را می‌شناسیم که از تلاوت‌ها و سبک و هنر این استاد بزرگ در تلاوت قرآن تأثیر نپذیرفته باشد.

شاید خیلی‌ها رمز و راز این تأثیرگذاری را در آرامشی که در تلاوت‌های این استاد مشهود است جستجو کنند اما تسلط و آشنایی فوق‌العاده این استاد بر مبانی و اصول موسیقی و حتی استفاده از بعضی از گوشه‌ها و ردیف‌های موسیقی ایرانی در تلاوت خود از نکاتی است که باعث شده او در بین قاریان ایرانی محبوب باشد. این محبوبیت البته نه در ایران بلکه حتی در بین قاریان جوان مصری نیز مشهود است به طوری که هم‌اکنون کمتر قاری در مصر با نوا و نغمات این استاد مأنوس نیست و از تلاوت‌های این استاد تقلید نمی‌کند.

ابداع‌های این استاد در تلاوت او را به عنوان یک قاری شاخص و ممتاز مطرح کرده‌است. تلاوت‌های دهه ۸۰ این استاد در مصر مؤید این مطلب است که اجراهای وی در جریان سفر به ایران اسلامی فقط بخشی از عظمت و شکوه و قدرتمندی این استاد در تلاوت قرآن را نشان می‌دهد.

شحات محمد انور در سال ۱۳۶۹ برای اولین بار به جمهوری اسلامی ایران سفر کرد و تلاوت‌های بسیار فاخری را طی مدت زمانی که در ایران بود در شهرهای مختلف انجام داد. از جمله تلاوت‌های فاخر وی در این سفر می‌توان به تلاوت‌ سوره‌ مبارکه طه (بهمن ۱۳۶۹)، شوری، اسراء، نساء و کوثر در حسینیه ارشاد امام خمینی(ره)، تلاوت سوره مبارکه مائده در مشهد مقدس، تلاوت سوره مبارکه قصص در اصفهان، تلاوت سوره مبارکه انعام در مسجد کاسه‌فروشان رشت و ... اشاره کرد.

شهرت فراوان شحات محمد انور چهار دلیل عمده داشت. یکی از دلایل شهرت وی همدلی او با مردم بوده است. به‌ گونه‌ای که در غم‌ و شادی‌های مردم همراهشان بود. دومین عامل شهرت او این بود که هرگز برای تلاوت قرآن اجرت تعیین نمی‌کرد. سومین عامل شهرت این قاری مصری نیز اعتقاد و نظر قابل تأمل او در این باره بود که تصمیماتی که مسئولان فرهنگی می‌گیرند عمدتاً منجر به شنیدن تلاوت‌ها از سوی مردم شهرها می‌شود و مردم روستاها کمتر می‌توانند تلاوت‌ها را بشنوند. به همین دلیل برای اجرا بیشتر به روستاها می‌رفت و به این اعتقاد خود نیز همواره پایبند بود. چهارمین عامل شهرت فراوان وی نیز ابتکار وی در نغمات و مقامات بود.

 

درگذشت او در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۷ در سن ۵۸ سالگی درگذشت.

روحشان شاد و یادشان گرامی. نثار روحشان صلوات و فاتحه❤

من را هم از دعای خیرتان فراموش نکنید❤?