این کاخ که می بینی گاه از تو و گاه از من

این کاخ که می بینی گاه از تو و گاه از من                            جاوید نخواهد ماند خواه از تو و خواه از من

گردون چو نمیگردد بر کام کسی هرگز                                   گیرم که تواند بود مهر از تو و ماه از من

کبکی به هزاری گفت پیوسته بهاری نیست                          این خنده و افغان چیست گل از تو گیاه از من

با خویش در افتادیم  تا ملک ز کف دادیم                             از جنگ کسان شادیم داد از تو و  آه از من

نه تاج کیانی ماند نه افسر ساسانی                                   افسر ز چه نالانی تاج از تو  کلاه از من