سلام 

 

مقدمه : من در این قسمت  مجموعه ی از  دوران زندگی  خودم را در مورد  ورزش  کردن مینویسم .

باشد در قسمت های بعدی در  مورد مطالب دیگری بنویسم

 

 

متن :

من  در  یک خانواده   که  پدرم  شغل اش  ارتشی  بود  و  مادرم هم  که  گاها تدریس قرآن در  همکف خانه ای ما  قرار داشت ، اموزش میداد  ،در محله ای  پیروزی تهران  به دنیا  امدم و  متاسفانه خواهر و برادری نداشتم که بازی کنم و  تا جای  که یاد دارم  در حیاط  توپ بازی  میکردم به تنهایی  و در نهایت  داخل کوچه  ها نیز با بچه ها بازی میکردم.

 

 

 

 

 

من دوران  دبستان من عاشق  فوتبال شدم  چرا که  مسابقات  فوتبال  برگزار  کرده بودند ، معلم  ما در زنگ ورزش  تیم  های  پنج  نفره  تشکیل داد ،  و  تیم ها با هم بازی میکردیم  تا  منتخب تیم مان انتخاب شد ،   تیمی که من در ان  بودم ،   همینطور  چند هفته  گذشت  تا  زمان مسابقات اما   گفتند  فقط   بچه های  بزرگ تر  میتونن  شرکت  کنن  :/   و کلاس های شما  در طناب کشی  شرکت کنید که یک نوع   ماس  مالی بود??

 

 

 

سال بعد  دوران ابتدایی  که  دیگر   از  فوتبال  شییر بزرگی  زده بودند ،  سراغ  بازی  دیگر  رفته  بودم  و  آن  بسکتبال بود ،  در حیاط  دو سبد  نصب  کرده بودند ، و ما نزدیک  ۸ نفره  بسکتبال  بازی  میکردیم،  مدرسه توپ  والیبال  نداشت ، خب  ما با توپ  پلاستیکی  یکی از بچه ها بازی میکردیم :)))))))

 

 

سال بعد  دوران ابتدایی  به  والیبال  نیز  که  خود معلم به ما یاد  داد  بازی کردیم  و خیلی  هم  خوشمان امد  که  خود معلم ما بازی میکند ????

 

در تابستان  پدرم  برام یک شطرنج گرفت  و  من  با  پدرم   هر وقت که  حوصله داشت بازی میکردم ،  او همش  میباختم . و گاها بعد از  ظهر ها من در  استخر به شنا میرفتم  به همراه پدرم  و  کلاس های  خوشنویسی که ثبت نام ام‌کرده بود  و از ان بیزار  بودم به  اجبار  به ان کلاس میرفتم ?

 

در سال جدید  در مدرسه  در سالن  فوتبسال چند   پینگ پنگ شد تخته ای  اورده بودند  و  ما   بازی میکردیم  به در روزهای  که   هوا  بارانی  و برفی بود  و  سرد بود.

 

 

سال بعد  ،  در  تابستان  پدرم  مرا  در باشگاه  ژیمناستیک  ثبت نام کرد   و   در باشگاه  به تمرین  میپرداختم با  همسن و سال های خودم  و در حین تمرینات  از بالا  افتادم تمرین  و  با کله  خوردم زمین و خونی شدم  ودر  بیمارستان بستریم  کردند و بعد از دوهفته مرخص شدم  و چند روز بعد  خوب شدم. ولی  دکتر گفت روی چشم های بچه اتون  فشار اورده  و باید  از عینک استفاده کند،  و من از ان بع بعد  عینکی شدم 

 

 

در  بازی کردن با بچه های محله  و مدرسه   دو دفعه شیشه  عینکم  شکست با  برخورد به  توپ ،  و ترس از این داشتم که  شیشه ها بره تو چشمم  و برای همین دیگه  فوتبال و چنین ورزش های رو کنار گذاشتم.