#آنالیز_ما  ✅ احتیاط، منطق؛ منطق احتیاط... شکل بازی از دقیقه یک مسابقه تا لحظه‌ای که فاوره با تعویض گوتزه به جای پیژچک، ترکیبش رو از ۳-۴-۳ به ۳-۳-۴ تبدیل کرد، کاملاً یکنواخت و عیناً شبیه بازی رفت و دقیقاً همونطور که پیشبینی میشد، ادامه پیدا کرد. بایرن در اکثر دقایق بازی، تو نیمه هجومی خودش صاحب توپ بود، اما بی‌مهابا دست به حمله نمیزد؛ و دورتموند هم با تبدیل ترکیب ۳-۴-۳ به ۱-۴-۵ تو فاز دفاع و با تجمع یازده نفره در نیمه دفاعی خودش، تمامی راه‌های نفوذ بایرن رو بسته بود. بایرنی‌ها، خیلی خونسرد، منتظر راهی برای رسیدن به دروازه دورتموند بودن و دورتموندی‌ها هم به دنبال تغییر مالکیت توپ و انتقال سریع از فاز دفاع به حمله و طراحی ضد حمله. بازی دیشب تقابل نرسیدن‌ها بود؛ نه بایرن و نه دورتموند، به اون چیزی که از همدیگه انتظار داشتن نرسیدن؛ نه دورتموند در دفاع مرتکب اشتباه میشد و نه بایرن، سرعت و ریسک‌پذیری رو قاطی حملاتش میکرد؛ طبیعی هم بود؛ چون نه زخم عمیق باخت چهار بر صفر بازی رفت روی بدن فاوره تسکین پیدا کرده بود و نه فلیک مربی بی‌تجربه‌ای بود که احتیاط رو مهمترین شرط تیمش برای تقابل با دورتموند خطرناک در سرعت، قرار نده. احتیاطی که به وضوح در نزدیک بودن و فشردگی نفرات هجومی‌ بایرن،  در میانگین استقرار تمامی بازیکن‌های این تیم،  در تعداد کم خلق موقعیت‌ها، شوت‌ها و اقدام به دریبل‌هاشون  و همچنین در دقت پاس ۸۷ درصدی اونها میشد دید؛ بایرنی‌ها فقط یک شانس جدی گل روی دروازه دورتموند ایجاد کردن؛ فقط پنج شوت در چهارچوب بورکی داشتن و فقط چهارده بار تصمیم به دریبل بازیکن مقابل‌شون گرفتن؛  آمارهایی که به مراتب از میانگین فصل‌شون ضعیف‌تره تا احتیاط بجا و درست فلیک رو ثابت کنه. تیم فلیک سخت توپ از دست میداد و در صورت از دست دادنش هم، بلافاصله با پرسی شدید، اجازه انتقال سریع رو به دورتموندی‌ها نمیداد تا با کُند کردن فرایند تبدیل فاز دفاع به حمله دورتموند، برای ساختن سازمان دفاعی‌شون فرصت کافی داشته باشه و این تصمیم باعث میشد تا تیم فاوره در لحظه تغییر مالکیت و تصاحب توپ، به جای به حرکت در آوردن سریع حکیمی و گوئررو و همچینن برندت و هازارد، با پاسکاری در یک سوم دفاعی بین دِلِینی و داهود و سه مدافع وسط و بورکی، مشغول رهایی از پرس سنگین حریف باشه تا ایده طراحی ضد حمله‌اش با اختلال مواجه شه؛ اختلالی که به بایرن اجازه میداد تا نظم دفاعی‌اش رو بدست بیاره تا این بار دورتموند با در اختیار گرفتن مالکیت توپ، روی دروازه بایرن ایجاد خطر کنه؛ خطراتی به علت اضافه نشدن‌های دِلیِنی و پیژچک، برای جلوگیری از ضد حملات بایرن، با فشردگی مدافعین حریف و برتری عددی اونها، کنترل میشد تا دوباره مالکیت در اختیار بایرن قرار بگیره؛ در این لحظه، دورتموند بر خلاف بایرن، به جای پرس پر تعداد، خیلی سریع به نظم دفاعی ۱-۴-۵شون برمیگشتن تا دوباره اختیار حمله در دست تیم فلیک باشه؛ دورتموند راه‌های نفوذ رو ببنده؛ احتیاط مهمترین شرط مدل بازی بایرن لقب بگیره و یه چرخه مشابه، تا بی‌نهایت تکرار شه که نتیجه بدون گل، پایان تقابل این دو تیم منطقی باشه؛ مگر اینکه یا فشردگی خط دفاع دو تیم، از هماهنگی خارج میشد؛ یا دورتموند با انتقال سریع، پرس بایرن رو خنثی و ایجاد ضد حمله میکرد و یا اعجوبه‌ای در دقیقه ۴۲ام از راه میرسید تا تاثیرگذار ترین لحظه بازی رو رقم بزنه...