مدیریت یونایتد بعد از فرگوسن در انتخابهاش به شدت از ریسک پرهیز کرد. تنها ریسک در زمان فن‌خال بود که تمام اختیارات نقل و انتقالات رو داشت‌. فن‌خال انتخاب شد چون کارکشته بود و قفسه‌های خونه‌اش پر از جام. خوزه هم همینطور. اوله موقتا آورده شد تا سرمربی بزرگ دیگه‌ای در آرامش پیدا بشه که خوشبختانه اوله جواب داد. مویس انتخاب فرگی بود و برخلاف خواست باشگاه، به همین دلیل باشگاه هم تمایلی به حمایت از او نشان نداد. همه طرفداران یونایتد انتظار داشتن تابستان ۲۰۱۳ پرسروصدا و پرخبر باشه اما مشکل این نبود که بازیکنا علاقه‌ای به کار با مویس نداشتن، بلکه معلوم بود باشگاه با خرج کردن برای اون مشکل داره. نمونه‌اش خوان ماتا که با کلی افتخار و شهرت از چلسی به یونایتد اومد در نیم فصل چون مدیریت حاضر به پرداخت پول شد. من فکر نمی‌کنم مدیریت کار درستی کرد. حمایت نشدن مویس باشگاه رو به چاه انداخت. شهرت و پرستیژ باشگاه به شدت آسیب دید. اگه برای مویس به اندازه فن‌خال ریخت و پاش می‌شد شاید دست‌کم سهمیه به دست میومد و میشد آبرومندانه عذر سرمربی رو خواست.

شما در این مورد چی فکر می‌کنید؟ تقصیر چه کسی بیشتر بود؟ آیا بالاخره یونایتد به آرامش خواهد رسید؟ یا رسانه‌ها با بهره‌گیری از ظرفیت‌های حاشیه‌سازی بازیکنان، دوباره تنور حاشیه‌های تیم رو داغ می‌کنند؟