"جعبه" یک انیمیشن کوتاه سوریالیستی و حکایتی تمثیلی از جامعهای است فاقد آنچه «یونگ»، (Individuation) یا "خود شدن" مینامد. وضعیتی که رسیدن به آن، بدون رهایی از ارزشهای بیرونی "جعبه" یک انیمیشن کوتاه سوریالیستی و حکایتی تمثیلی از جامعهای است فاقد آنچه «یونگ»، (Individuation) یا "خود شدن" مینامد. وضعیتی که رسیدن به آن، بدون رهایی از ارزشهای بیرونی میسر نخواهد بود.
روایتی تاریک ودر عین حال تسلیبخش از منکوب شدن تحت گفتمان حاکم.
در فضایی کلاستروفوبیک، موجود جوان که با رفتارهای خود-انگیخته، "ترس" -آنچه بر موجودات بالغ استیلا دارد- را تمسخر میکند، مدام سرکوب میشود. با این حال، روایت دربرگیرندۀ جرقههاییست از سرخوشی، بههنگام بروز "خودِ بکر و اهلینشده"ی موجود جوان؛ لحظاتی از ادراک بی واسطه به وقت عدم تطابق با مکانیسم قبیلهای غمگین که گویی به کاتاتونیا مبتلاست.
بروز “رفتارهای سازشی و متابعت ناسالم” افراد در چهارچوبی خفقان آور، ورود آن ها به سطح هشیار را دشوار کرده است.
گرچه، در پایان نامشخص است که آیا رهایی قهرمان باعث برونرفت افراد دیگر از سیستم سرکوبگر خواهد شد یا نه، اما گویی آهنگ یا رؤیایی رهاییبخش از او در جمع باقی میماند تا افراد را با این حقیقت سرابگونه روبرو کند: رؤیای ورود به بعد تازهای از شناخت میتواند تحقق یابد، آنگاه که دریابیم آزادیم بندها را از هم بگسلیم.
اما آیا رهایی، بدون تلاش برای تغییر گفتمانها و فرهنگ حاکم بر جامعه میسر خواهد بود؟ این سوالی ست که در روایت “جعبه” بیپاسخ مانده است.