این درد دل این مرد بزرگ به یک خبرنگار خارجیه جالبش اینه که ما هموز به این درد مبتلا هستیم حتی بدتر هم شدیم
وقتی غازی امان الله خان گریه کرد غازی بزرگ در حین سفر، به ایتالیا در گفتگو با یک خبرنگار فرانسوی از دردِ دلِ خود قصه میکند. به کشورم تلیفون را وارد کردم، مردم من را کافر خطاب کرد؛ که صحبت های انها را نظاره و ضبط میکند و این کار در اسلام ناجایز است. مکتب آباد کردم، گفتند این کار های بی دین هاست و ما فقط باید درس های عقیدوی را فرا بیگریم. برای شان خط ریل را در حالی ساختم که در کشور های جهان بسیار کم ساخته شده بود ولی مردم آن را خانه ای شیطان خطاب کردند و با آن مخالفت شان را اعلان کردند. ملاها در بلند گوها(لود سپیکر) صدا بلند کردند که غازی کافر است. و به مردم می گفتند که این صدای الهی است. افراد در جنگل ها وظیفه دار شدند که در بلند گوها فریاد بزنند که اماالله کافر است و امالله کافر است؛ و بعدأ #ملاها و ملک ها برای مردم می گفتند که اینها ملایک اند و راست می گویند که غازی امان کافر است. با این حال من در غم آینده آنها بودم که چطور میتوان پیشرفت کرد؛ ولی آنها در پی تخریب من بودند. خبرنگار مینویسد بعد از اینکه غازی امان الله خان چندین موارد مشابه دیگر را نام گرفت؛ روی خود را به طرف دریا کرد و سخت از ژرفنا و عمق دل گریست!