ی سوال روانشناسی ...

من ی مشکلی که دارم اینه که کمتر موقعی پیش میاد که از آنچه که دارم احساس خوشبختی کنم منظورم اینه که مثلا وقتی میبینم یکی مریضه تازه یادم میفته باید بخاطر سلامتی ای که دارم شکر کنم... یا مثلا یه بی خانمان رو میبینم یادم میفته باید بخاطر سقفی که بالاسرم هست شکر کنم... و موارد دیگه... نمیخوام اینطوری باشه، نمیخوام با دیدن بدبختی بقیه، از اونچیزی که دارم احساس خوبی کنم. ولی حداقل با دیدن خوشبختی بقیه احساس بدی ندارم، یعنی واسم مهم نیست، فقط در مورد اینکه بدبختی دیگران رو میبینم تازه یادم میفته شکر کنم. بهر حال اگه راهکاری، نصیحتی هر چیزی هست ممنون میشم بگید