سینمای قبل از انقلاب و سینمای بعد از انقلاب ،فاحشه خانه یا هنر ؟ مسئله این است !.
من تخصص یا سر رشته چندانی از سینما یا هنر ندارم منتقد هم نیستم فقط به عنوان یه مخاطب عام این رو میگم ، تفاوت سینمای زمان شاه با الان دقیقا در چی هست ؟!!!! در هیچی در ظاهر شاید یه جزئیاتی فرق کنن ولی محتوا و هدف تولید سازمان سینما همونه که بوده با همان هدف ؛ فیلم های مبتذل بر مبنای داستان های شهوانی عشقی کلیشه ای برای جذب مخاطبی که جامعه عقده و دپرس این نوع مسائل رو بهش وارد کرده بدون هیچ پشتوانه فکری با فرم بر اساس رمان یا داستان موضوع گرا (واقع گرایی -تراژدی یا حماسی)؛ یه مشت رقاص و دلقک هم انداختن توش برای مسخره بازی درآوردن و اسم در کردن و یه مشت شیاد سودجو با اسم کارگردان که به دنبال گرفتن سرویس جنسی و سوء استفاده از زن ها برای دادن نقش هستن آدم موقعی میره یه فیلم هالیوودی رو میبینه اول معرفی داستان و روایتش هست بعد ژانر و موضوع خاصی که قراره بهش پرداخته بشه و بعد مفهومی که قراره منتقل کنه ولی فیلم فارسی هیچ کدام از این ویژگی ها رو نداره فقط یه سیرک ساده بدون ظرافت و پیجیدگیه هیچ لذتی یا تحربه ی خاصی رو هم به مخاطب منتقل نمیکنه و چه قبل و چه بعد از انقلاب این جریان حاکم همیشه با فیلم فارسی دولتی جلوی رشد موج نوی فیلمسازی ایران و کارگردان هاش رو گرفته تا جایی که یا همه در تبعید و غربت مردن یا در غربت به کارشون ادامه دادن و میدن کسانی که مشکلات جامعه دغدغه فیلمسازیشون بود(عباس کیارستمی -بهمن قبادی -جعفر پناهی و...) نه کسب سود و سو ء استفاده جنسی، در ایران هنر رو در برهنگی و لختی و جلف بودن می بینند نه در ظرافت و فرهیختگی !!! سینمای ایران قبل و بعدی نداره از ریشه یک نمایش ابتذال و عامیانگی هست .