وقتی فیلم جوکر 2019 رو دیدم، مطمئن بودم که از این به بعد، بیشتر از اینکه باید جوکر رو داخل فیلم ها ببینم، اونو تو پروفایل ها و استوری ها و پست های این و اون ببینم.
این فیلم جدای از مسائل روان شناختی، مسائل اجتماعی زیادی داشت و اساسا در پاسخ به یک مسئله اجتماعی بود. زیاد به تحلیل فیلم کاری ندارم و حرفم چیز دیگه است.
یادمه و شاید یادتون باشه که خبر اومد که از همون ابتدا، پخش این فیلم تو برخی از ایالت های آمریکا ممنوع شد. اونم به خاطر تم اعتراضی ای که داشت و امکان داره اعتراضات بالقوه رو بالفعل کنه. حتی وقتی داشتیم کارای مجوز گرفتن واسه اکران و نقد اون تو دانشگاه مون رو میگرفتیم، دستور اومد که اکران ممنوعه چون فیلم اعتراضیه! منم گفتم اگر جامعه ما واقعا مثل جامعه گاتهام تصویر شده داخل فیلم باشه، پس قطعا محق اعتراضه...
کلام رو خلاصه میکنم، جوکر تاثیر خودش رو تو اعتراضات خاورمیانه نشون داد و اتفاقا الان دیدم که یکی گفته بود شر آمریکا که میخواست با ساختن جوکر باعث اعتراض در خاورمیانه و ایران بشه، دامن خودش رو گرفت? (کاری به طنز این حرف جدی اوشون ندارم) و الان هم اوضاع آمریکا بی شباهت به اوضاع گاتهام نیس.
واقعیت اینه که جوکر و امثال جوکر باعث اعتراض نیستن، بلکه پاسخی به شرایط موجود هستند و اگر دیده میشن و بازتاب داده میشن، دلیلش اینه که اعتراض نهفته در جامعه زیاده که از نماد اعتراض حمایت میکنه و اونو دوست داره. واسه همینه که شخصیت جوکری که غالبا ضدقهرمان و ضداجتماع تصویر میشد، این بار طرفدار پیدا میکنه. پس معلومه حال اجتماع خیلی خوب نیس که ضداجتماع ها طرفدار پیدا میکنن...
شما نظرتون چیه؟! بنظرتون این اوضاعی که ما داریم و میبینیم، تا چه حد تازه و جدیده و تا چه حد طبیعیه؟! چی میخواد بشه و چی باید بشه؟! چقدر تابع شرایط جهانیه و چقدر اجتناب ناپذیر؟! راه اصلاح از اعتراض میگذره یا...؟!