سال 1375 برلین، برنامه فصل سینمای ایران در آلمان.... تصور نمی‌کنید نشان ندادن و در واقع حذف برخی واکنش‌های عاطفی از جمله "بوسه" در سینمای ایران می‌تواند به ارزش‌های هنری یک فیلم لطمه بزند؟ داریوش مهرجویی در پاسخ ضمن نفی این نظریه گفته است: "نشان ندادن بوسه زن و مرد بر پرده سینما، ربطی به سیاست‌ها و ضوابط معاونت سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ندارد و بیشتر به سابقه فرهنگی و تاریخی ملت ایران برمی‌گردد. خودِ من از کودکی تاکنون هیچگاه شاهد بوسۀ والدینم در حضور اعضای خانواده نبودم، از آن جا که سینمای ایران آینه تمام نمای فرهنگ و اعتقادات مردم ایران است، انتظار نداشته باشید بر پردۀ سینماهای ایران چنین صحنه‌هایی دیده شود." سال 1375 عباس کیارستمی در پاسخ به خبرنگار نیوزویک که پرسید عامل فوران خلاقیت در سینمای ایران را در چه می‌داند، گفت: یکی از مهمترین دلایل، ممنوعیت فیلم‌های اروپایی و آمریکایی در ایران بود که به سینماگران ایرانی فرصت تجربه کردن داد و نیز محدودیت‌هایی که جمهوری اسلامی گذاشت، سودمند بود. گذشته از سانسور، محدودیت‌هایی از پیش تعین شده وجود دارد که سینماگران ایرانی به جای تلاش برای تغییر آنها خودشان را با آنها وفق می‌دهند و تلاش می‌کنند که راه‌های دیگری کشف کنند.