کارگردان «پالپ فیکشن» در یادداشتی از فیلم‌های جان فورد انتقاد کرد

به گزارش سینمادیلی دوران قرنطینه باعث شده که تارانتینو بیشتر به سراغ نوشتن در مورد فیلم های مختلف برود. اخیرا او به سراغ یکی از محبوبترین فیلم‌های دهه هفتاد رفته، «ماه کاغذی» اثر پیتر باگدانویچ. هرچند این مطلب مفصل بیشتر درباره باگدانویچ و تاثیراتی که او از سینمای کلاسیک مانند آثار هاوارد هاکس و هیچکاک گرفته، نوشته شده، اما در همین مطلب تارانتینو چند کنایه نثار جان فورد می‌کند، از جمله اینکه فیلمبرداری آثار او بیش از حد تحویل گرفته شده!(overrated) و مثلا «مردی که به لیبرتی والاس شلیک کرد» را فیلمی با عظمت یک اثر تکنی کالر می خواند که انگار آدم دارد روی تلویزیون سیاه و سفید تماشایش می کند! یا «خوشه های خشم» را نسخه هالیوودی شده رمانی بزرگ نامید که کلوزآپ‌های باشکوهی دارد، اما باز در نهایت چهره‌ها هالیوودی هستند نه واقعی! البته تمام مطلب تارانتینو حمله به فورد نبود و او اضافه کرد که فیلمبرداری های رنگی فیلم های فورد بهتر از سیاه و سفیدهایش است.

این اولین باری نیست که تارانتینو علیه وسترن ساز بزرگ هالیوودی صحبت می‌کند، او در زمان تور تبلیغاتی «جنگو رها از بند» هم علیه فورد صحبت کرده بود و گفته بود: «جان فورد قطعا یکی از قهرمانان وسترن ساز من نیست. حداقل چیزی که می توانم بگویم این است که از او متنفرم. حتی اگر اینکه در فیلم هایش سرخپوست های بدون چهره را مثل زامبی سلاخی می کند، کنار بگذاریم. او کسی است که ایده ارزش بیشتر انسان‌های آنگلوساکسون نسبت به بقیه نژادها را که قبلا هم وجود داشت در سینمایش به کار گرفت. ایده‌ی تبعیض آمیزی که حتی تا انتهای دهه پنجاه هم وجود داشت»