«ازینجا چیزی رفت که هیچ چیز جایگزینش نمیشود» ، این را کشیش به هیو میگوید ، در فیلم دره ی من چه سرسبز بود ، شاهکار همیشگی جان فورد. من هم فکر میکنم چیزی از بین ما رفته ، احترام .
شاید روزی که مدیران تیم درحال تاسیس دوچرخه سواران در حال نامگذاری تیم بودند یا زمانی که مدیران پرسپولیس در فکر طراحی لوگو و پیراهن تیم بودند هیچگاه فکر نمیکردند این نام ها و لوگو ها روزی دستمایه تمسخر و کری خوانی هواداران رقیب شود . البته که حق داشتند . در تمام دنیا تیم ها به جام های خود افتخار میکنند و با جام ها و قهرمانی ها کری میخوانند . آیا واقعا ما انقدر بی افتخاریم که با اسامی «دوچرخه ، لنگ ، کیسه ، گاو و ...» با هم رقابت کنیم ؟ اصلا کجای این رقابت است ؟
از سال تاسیس پرسپولیس در 1342 و استقلال در 1324 این دو تیم شاهد بازیکنان و مربیان بسیار بزرگی در خود بوده اند. همچنین این دو تیم هرکدام به تنهایی یک دوجین افتخارات داخلی و خارجی نه فقط برای هواداران خودی بلکه برای ایران کسب کرده اند . ترکیب هر دو تیم سرتاسر پر از بازیکنانیست که نه فقط برای تیم خود که برای ایران افتخار آفرینی کرده اند . ناصر حجازی ، علی دایی ، علی جباری ، کریمی ، پروین ، کریم باقری ، غلامحسین مظلومی و .... هرکدام در روزگار خود ستون های تیم ملی کشور بوده اند . چطور به خود اجازه دهیم که به هر کدام از آنها توهین کنیم؟
راستش این دو باشگاه سرتاسر پر از افتخارند و هر تلاشی برای کم رنگ جلوه دادن افتخار هر یک ، یک تلاش ناکام و بیمورد است . دو قهرمانی استقلال در آسیا ، قهرمانی های پر شمار پرسپولیس در فرمت های مختلف لیگ ، قهرمانی جام برندگان پرسپولیس ، قهرمانی های جام حذفیرو لیگ استقلال هرکدام حاصل تلاش و سختکوشی گروهی بازیکنان و مربیان هواداران و عامل افتخار آنها بوده ، واقعا با مسخره کردن رقیب میتوان اعتبار بین المللی هرکدام را زیر سوال برد ؟ یا باعث زیر سوال رفتن خودمان خواهد شد؟
بعنوان اولین نفر از هواداران فهیم استقلال ، چنان چه هر حرف یا صحبتی از جانب من باعث مکدر شدن خاطر هواداران فهیم و عزیز پرسپولیس شده ، عذرخواهی میکنم . ما فقط با هم رقیبیم نه دشمن،آن هم فقط در زمین بازی نه خارج از آن .