دقیقا زندگی من مثل عقاب ها در یک سمت قرار گرفته
عقاب ها وقتی به ۴۰ سالگی میرسند برای بقای خودشون مجبورند ! چنگال ها و نوک اشون رو بهوسنگ و صخره های کوه و کوهستان ها بکوبند تا بشکنند تا ازنو چنگال و نوک های تیز تری دربیارند
البته ممکن واقعیت نداشته باشه برای عقاب ها :((
به هر حال
من هم در ۴۰ سالگی سرنوشتی جز این ندارم یا باید بمیرم یا یک دوره ای سخت و زجر اور رو تحمل کنم با پوست و استخون هام تا دوباره ژوووونز بگیرم و به بقای خودم ادامه بدم
واسلام داستان تمام



