طرفداری - برندان راجرز انتظار داشت ماریو بالوتلی یکی از سه مهاجم مرکزی برتر جهان باشد. 

در آگوست 2014 پس از این که لیورپول تا آستانه قهرمانی در لیگ برتر پیش رفت و سپس لوییس سوارز قرمزها را به مقصد بارسلونا ترک کرد، بالوتلی وارد آنفیلد شد. بالوتلی فقط یک فصل در لیورپول حاضر بود و پس از به ثمر رساندن تنها 4 گل در 28 بازی (که اختلاف زیادی با 31 گل لیگ برتری سوارز در فصل آخر حضورش در آنفیلد داشت)، به میلان قرض داده شد. راجرز به پادکست The Beautiful Game در مورد تابستان آن سال گفته است:

پر کردن جای بازیکنی مثل لوییس خیلی سخت بود. چیزهای زیادی در مورد آن تیم نوشته شد؛ این که تیم متکی به یک نفر بود و این واقعا منصفانه نبود چون ما یک تیم ساختیم. این مثل این است که بگوییم تاتنهام بر پایه هری کین بنا شده است؛ او مهاجم فوق العاده ای است ولی به کمک اطرافیانش هم نیاز دارد. مورد مشابهی هم در لسترسیتی داریم؛ جیمی واردی یک مهاجم سطح بالا است. وقتی لوییس رفت، ما آن جرقه را کم داشتیم. همان طور که گفتید، آن تابستان در مورد الکسیس سانچز حرف زدیم و به من گفته شده بود همسرش مایل است به لندن نقل مکان کند. می دانیم که به آرسنال رفت و عملکرد فوق العاده ای داشت. نتوانستیم او را جذب کنیم و از سوی دیگر دنیل استوریجی را داشتیم که به مشکل برخورده بود، فابیو بورینی می خواست جدا شود و ما ریکی لمبرت را به عنوان مهاجم چهارم برای کمک کردن به ما در بازی های حذفی به خدمت گرفتیم. 

 بالوتلی استعداد دارد ولی بدشانس بود

راجرز در مورد علت ناکامی بالوتلی در آنفیلد افزود:

با جدایی لوییس و فابیو و باقی ماندن تنها استوریج، در وضعیت نامطلوبی قرار گرفتیم. کاملا واضح بود که بالوتلی از آن سبک مهاجمانی نبود که من همیشه با آن ها کار کرده ام. اما فقط می خواهم یک چیز در مورد ماریو بگویم و آن این که او تمام استعداد لازم را دارد؛ به معنای واقعی این استعداد را در خودش دارد. او باید یکی از سه مهاجم برتر دنیای فوتبال باشد. همه چیز دارد. منتهی بین استعداد و استعداد کاری تفاوت وجود دارد. فقط بد شانس بود که زمانی به تیم آمد که لوییس جدا شده بود. اتفاقا در اولین بازی خودش خیلی خوب کار کرد. ما در وایت هارت لین 3-0 برنده شدیم و او عملکرد خیلی خوبی داشت. ماریو کنار دنیل در 2-4-4 الماس بازی کرد و این خیلی خوب جواب داد ولی دنیل پس از آن مسابقه مصدوم شد. به دوره ای رسیدیم که به اندازه کافی تلاش نمی کردیم و من به این نتیجه رسیدم که باید چیزی را عوض کرد چون وگرنه آن تشکیلات را از دست می دادیم. آنجا بود که از رحیم استرلینگ استفاده کردم و سراغ چینش 3-4-3 رفتیم. 

همچنین ببینید: