میگن چند سال پیش نماینده های یه شرکت بازرگانی بزرگ ایتالیایی که بیشتر تو کار منابع طبیعی بودن میان ایران تا واسه شروع تجارت با ایران بررسی های لازم رو انجام بدن. وقتی میرسن، داخل هتل تو تهران استراحت میکنن آماده میشن که از اولین استان یعنی خراسان رضوی و شهر مشهد بازدید کنن. بهشون میگن که بلیط هاتون رزرو شده و آماده بشین که بریم. اونا مخالفت میکنن و میگن باید با سواری بریم تا از طبیعت سر راه هم دیدن کنیم. تو راه که میرن یه سری تپه های سرخ رنگ که سنگ های جالبی هم داره توجه اونا رو به خودش جلب می کنه. پیاده میشن و از اون محل دیدن میکنن و تمام هیکلشون رو تعجب و شگفتی دربر میگیره. وقتی علتش رو ازشون جویا میشن جواب میدن که وای بر شما آیا میدونین همین سنگ و خاک شما میتونه بودجه یه کشور متوسط رو تامین کنه؟ اصلا شما به نفت احتیاجی ندارین.
جوابی هم که ایرانیا به اونا میدن جالب تره ... منابع سنگ و خاک اصلی ما اصلش تو غرب کشوره اینجا که همش کویره تازه ...
در نهایت گفته شده که سفری که نهایتا باید 15 16 ساعته تموم میشد تا چهار روز ادامه داشته انقدر که از این جور مکان ها زیاد بوده تو راهشون ...
ما هیچ ما نگاه
«بسپاریم که بر سنگ مزارمان تاریخ نزنند، تا آیندگان ندانند که بی عرضگان این نسل ما بودیم.»