سلام دوستان.در ده سال گذشته چند تا فیلم کمدی درست حسابی ایرانی دیدید.وقتی کمدی های کلاسیک جهان رو می بینید نظیر لورل و هاردی نظیر برادران مارکس.کمتر سعی شده با ابتذال ،حرف ها و شوخی های جنسی مردم رو بخندونند.اصولا اگر عنصر صدا رو از فیلم های کمدی ایرانی بگیریم آیا دارای عنصر جذاب دیگری هستند.البته اگر سبک های کمدی جهانی کثیف امروزی رو ازش فاکتور بگیریم که تو جای جای آثار حتی انیمیشن ها این روند فاجعه ادامه داره(نظیر ریک و مورتی که با اختلاف مزخرف ترین چیزی بود که دیدم).بر گردیم به ایران خودمون از زمان ساخت برره یک ژانر بسیار کثیف توسط مهران مدیری وارد سریال های ما شد که در آن یک فرد عاقل توسط هزاران فرد روانی بالفطره احاطه شده و مشتی بی منطق شارلاتان را می بینیم که حتی یک دقیقه هم همذات پنداری با شخصیت اول را نمیشود انجام داد چون ممکن هست به تیمارستان راهی شوید.طنز تا جایی طنز هست که به آستانه فشار روانشناختی انسان ها آسیب نزند.از نمونه های بدتر این آثار میتوان به ساختمان پزشکان، و سریال فرای فاجعه شمعدونی ساخته سروش صحت اشاره کرد که رسما در آن خانواده ها زباله دانی و افراد بیماران روانی هستند که نیاز به لباس مخصوص بیماران روانی را دارند.به نظرتون آیا نمیشه طنز بهتری ساخت؟؟؟به نظرتون مشکل کجاست؟ چرا یک سریال مثل سه در چهار دیگه ساخته نمیشه؟یا یک سریال مثل خانه به دوش عطاران؟