اولین فصل کارلو آنچلونی در رئال مادرید فصلی کاملا پر فراز و نشیب بود. در اوایل فصل ژابی آلونسو مصدوم؛ و کارلتو در تلاش برای پیدا کردن تعادل در ترکیب رئال مادرید بود. ترکیب های مختلفی از جمله ۲-۴-۴ ، ۱-۳-۲-۴ و ۳-۳-۴ تست شدند. رئال مادرید بیش از حد گل می خورد که این به علت عدم وجود تعادل میان حملات و دفاع های رئال بود.
پازل های آنچلوتی ساخته می شدند اما همچنان فاکتور تعادل وجود نداشت.آنقدر پروسه آزمایش و خطاها طول کشید تا اینکه با رهایی آلونسو از بند مصدومیت فرمول کشف شد! سیستم ۳-۳-۴ با استفاده از خدیرا ، مودریچ و ژابی که نتایج بسیار درخشانی از جمله ۷-۳ در برابر سویا را به همراه داشت.اما از بخت بد، خدیرا به مدت ۶ ماه مصدوم شد و بار دیگر پازل کارلتو به هم ریخت.
با جایگزینی دیماریا به جای خدیرا ، رئال مادرید از هر لحاظ تیمی موفق بود که هم می توانست حفظ توپ کند و هم ضد حملات سریعی تدارک ببیند.دیماریا یک بازیکن سرعتی،مودریچ یک ماشین پاس و آلونسو یک هافبک تدافعی کامل بودند. همین نکته باعث شد تا کهکشانی ها بیش از هر موقعی در خط هافبک کامل باشند.
در این فصل تونی کروس به جمع قوهای سپید افزوده شد. همچنین به نظر می رسد ال فیدئو در آستانه ترک باشگاه قرار دارد. آنچلوتی دوباره در یک معمای تاکتیکی گیر افتاده است : تعادل! در این فصل بر خلاف فصل قبل به نظر می رسد رئال در حملات ناتوان است.در واقع خط هافبک رئال بیش از حد ایستا و تدافعی است، که البته طبیعی به نظر می رسد.مطمئنا کروس سرعت دیماریا را ندارد. در واقع خط هافبک رئال فاقد قاکتور سرعت است که با وجود بازی برابر تیم هایی با دفاع بسته ، به نظر می رسد رئال به مشکل خواهد خورد. همانند بازی با اتلتیکو در رفت و برگشت.
حال راه حل برای کارلتو چیست؟ کروس در بازی هایی که برای رئال مادرید داشته است نشان داده قابلیت های تدافعی را هم دارا است.آمار خوب تکل ها و توپگیری های او برابر سویا و اتلتیکو شاید مژده ای برای مرد ایتالیایی باشد.
شاید اگر قرار باشد برای اضافه شدن سرعت به خط هافبک بازیکنی از ترکیب کنار برود ، آن شخص ژابی است.
بازیکن سن سباستینی که ۳۳ ساله است دیگر مانند گذشته موثر ظاهر نمی شود و همچنین گاهی اشتباهات مرگباری انجام می دهد.مانند بازی اسپانیا برابرشیلی و بازی رئال مادرید برابر فیورنتینا.
شاید این یک ریسک بزرگ برای کارلتو باشد اما اگر قرار است دیماریا برود آنچلوتی باید از سیستم ۱-۳-۲-۴ استفاده کند و آلونسو، مودریچ و کروس برای دو پست میانی رقابت کنند. همچنین میتوان از خامس،ایسکو و حتی کروس در این ترکیب به عنوان بازیکن پشت مهاجم استفاده کرد. مطمئنا حضور کروس تنوع را در اختیار کارلو قرار داده است که میتوان با او یک ترکیب کاملا تهاجمی ، یک ترکیب کاملا تدافعی یا یک ترکیب "متعادل" به میدان فرستاد. حال ریش و قیچی در دستان کارلتو است، آیا او خواهد توانست تعادل را برای مادریدی ها به ارمغان بیاورد؟
Holy IKER
