قِبرِس (به یونانی: Κύπρο) با نام رسمی جمهوری قبرس (به یونانی: Κυπριακή Δημοκρατία) کشوری جزیره‌ای است، در شرق دریای مدیترانه که پایتخت آن نیکوزیا است. قسمتی از شمال این جزیره قبرس شمالی (بخش ترک‌نشین) توسط ارتش ترکیه اشغال شده و ساکنان مسلمان و ترک زبان قبرسی دارد و بخش جنوبی (اروپایی) این جزیره عموما قبرسی (یونانی‌نشین) هستند. در قبرس هردو زبان یونانی و زبان ترکی زبان های رسمی هستند. یونانی‌ها مسیحی ارتودوکس و ترک‌های قبرس مسلمان هستند. جزیره قبرس بعد از جزیره ساردنی و سیسیل سومین جزیره بزرگ در دریای مدیترانه‌است و جمهوری قبرس از اعضای اتحادیه اروپا می‌باشد. قبرس از نقاط گردشگرپذیر مدیترانه‌است و در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ به حوزه یورو پیوست.

جمعیت کل جزیره یک میلیون و صد هزار نفر است و جمعیت جمهوری قبرس بدون احتساب قبرس شمالی ۶۲۰ هزار نفر است. ۵۷ درصد مردم این جزیره یونانی و ۴۳ درصد نیز از ترکان قبرس هستند. این جزیره به خاطر مکان راهبردی خود در طی تاریخ مورد حمله و اشغال امپراتوری‌های گوناگون ازجمله هیتی‌ها، آشوری‌ها، مصری‌ها، ایرانیان، یونانی‌ها، رومی‌ها، بیزانسی‌ها، عثمانی‌ها و اعراب قرار گرفته‌است. اسکندر مقدونی در ۳۳۳ پیش از میلاد قبرس را از ایران جدا کرد. از سال ۱۹۷۴ که ارتش ترکیه در واکنش به کودتای یونانی‌ها به شمال قبرس هجوم برد، این جزیره به دو بخش تقسیم شد. پس از آن بخش جنوبی قبرس که در اختیار یونانی‌هاست به اتحادیه اروپا پیوست اما بخش ترک‌نشین شمالی جدا ماند. بخش شمالی قبرس تنها توسط ترکیه به عنوان کشوری مستقل به رسمیت شناخته شده‌است. نام قبرس به دلیل صادرات مس فراوان در گذشته های دور برگرفته از کلمه کوپروس (مس) می باشد.

قبرس در دوران باستان به خاطر کان‌های مس خود مشهور بود به طوری‌که خود واژه مس در زبان‌های اروپایی (برای نمونه copper انگلیسی) از نام یونانی این جزیره یعنی (Kypros) Κύπρος گرفته شده‌است. قبرسی‌ها برای اولین بار در هزاره چهارم پیش از میلاد مسیح به ساخت ابزار مسی روی آوردند. یکی از پایه‌های اقتصادی امپراتوری هیتی‌ها همین مس جزیره قبرس بود. قبرس جزیره‌ای است که در طول تاریخ در تصرف ایرانیان، رومی‌ها، یونانی‌ها، امپراتوری عثمانی و سرانجام انگلیسی‌ها بوده‌است؛ اما پس از جنگ جهانی دوم انگلیس به علت ضعف اقتصادی و کاهش نفوذ جهانی از این جزیره خارج شد. سپس رهبران سه کشور انگلیس، یونان و ترکیه به همراه رهبران دو بخش قبرس در ۱۱ فوریه ۱۹۵۹ پیمانی را امضا کردند که به موجب آن مسائل جزیره به نسبت ۷ به ۳ میان یونانی‌تبارها و ترک‌تبارها تقسیم شد. قبرس در سال ۱۹۶۰ استقلال خود را از بریتانیا کسب کرد و حکومت مستقل قبرس بر پایه مشارکت جوامع ترک و یونانی در اداره امور این جزیره اعلام موجودیت کرد و بریتانیا، یونان و ترکیه حق حاکمیت دولت قبرس را تضمین کردند.

در دسامبر ۱۹۶۳، نمایندگان ترک در پی اختلاف بر سر نحوه اجرای این توافق از دولت قبرس بر اثر حادثه کریسمس خونین از قبرس اخراج شدند با آغاز عملیات نظامی یونانی‌های این جزیره، ترک‌های قبرس کشور را ترک کردند و این سرآغاز درگیری‌های قومی میان ترک‌ها و یونانی‌ها در این جزیره بود که برای ۱۱ سال ادامه پیدا کرد. و در پی بروز درگیری بین دو طرف، سازمان ملل متحد در سال ۱۹۶۴ یک نیروی پاسدار صلح را به این جزیره اعزام داشت که مأموریت آن تا کنون تمدید شده‌است. در این درگیری‌ها طرف ترک تلفات سنگین‌تری را متحمل شد و حدود ۴۵ هزار نفر که یک پنجم جمعیت ترک‌ها را شامل می‌شد آواره شدند. این افراد در حدود ۱۰ سال تا پیش از حمله سال ۱۹۷۴ ترکیه به جزیره قبرس به صورت پناهنده زندگی می‌کردند. تا اواخر سال ۱۹۶۰ تنش ادامه پیدا کرد و در طی این مدت حدود ۲۶۰ هزار نفر از ترک‌های قبرسی مجبور به ترک خانه‌های خود و مهاجرت به کشورهای دیگر شدند. در سال ۱۹۷۴ دولت سراسقف ماکاریوس سوم، رئیس‌جمهور وقت قبرس، در کودتایی به تحریک حکومت نظامیان یونان سرنگون شد و ترکیه با استناد به موقعیت خود به عنوان یکی از تضمین‌کنندگان حق حاکمیت قبرس، یگان‌های ارتش خود را در شمال این سرزمین مستقر کرد که عملاً باعث تقسیم این جزیره شد. بحران قبرس پس از حمله ترکیه به قبرس و اعلام استقلال جمهوری ترک قبرس شمالی که فقط از سوی ترکیه مورد تأیید قرار گرفت آغاز شد.

قبرس، پس از سیسیل و ساردنی، سومین جزیره بزرگ دریای مدیترانه است. درازای جزیره قبرس در طولانی‌ترین شکل خود ۲۴۰ کیلومتر و پهنای آن در عریض‌ترین حالت، ۱۰۰ کیلومتر است. کرانه‌های ترکیه در ۷۵ کیلومتری شمال قبرس قرار دارند. منابع مختلف، قبرس را از دید جغرافیایی، گاه جزئی از اروپا، گاه بخشی از غرب آسیا و گاه در خاورمیانه به‌شمار آورده‌اند. قبرس دارای تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌های معتدل است. حدود ۱۲٪ زمین‌های آن زیر کشت بوده و در آن مرکبات، سیب زمینی، گندم، زیتون و جو به عمل می‌آید. پرورش گوسفند، بز و خوک نیز رایج است. صنایع قبرس چندان پیشرفته نیست و شامل صنایع دستی و محلی می‌باشد. گردشگری، منبع درآمد مهمی برای قبرس به‌شمار می‌آید.

در جزیره قبرس دو رشته‌کوه اصلی خودنمایی می‌کنند، کوهستان ترودوس و کوهستان کوچکتر کیرنیا. دشت مرکزی میان این رشته‌کوه، مسائوریا نام دارد. این دشت توسط رودخانه پدیه‌ئوس آبیاری می‌شود که طولانی‌تر رود جزیره نیز هست. کوه‌های ترودوس بیشتر مناطق جنوب و غربی قبرس را دربر می‌گیرند و کمابیش نیمی از جزیره در اختیار این کوهستان است. بلندترین نقطه در قبرس کوه الیمپوس است که در مرکز کوهستان ترودوس واقع شده و ۱۹۵۲ متر ارتفاع دارد. کوهستان کم‌پهناتر کیرنیا که در امتداد کرانه‌های شمالی جزیره قرار گرفته به نسبت ترودوس مساحت بسیار کمتری را اشغال کرده و بلندی‌های آن نیز کم‌ارتفاع‌ترند. بلندترین نقطه کیرنیا ۱۰۲۴ متر بالاتر از سطح دریا است. جزیره قبرس از نظر زمین‌شناختی بخشی از صفحه آناتولی به‌شمار می‌آید. قبرسی های یونان در بخش جنوبی و قبرسی‌های ترکیه در بخش شمالی قبرس قرار دارند که با مرزی به نام «خط سبز» تفکیک شده‌اند که تا نیکوزیا (لفگوشا) کشیده می‌شود؛ و پایتخت قبرس شمالی و جنوبی را به دو بخش تقسیم می‌کند. در حال حاضر پنج تقاطع مرزی وجود دارد که ۲۴ ساعته برای عبور و مرور شهروندان باز است.

جمهوری قبرس به شش استان تقسیم شده‌است. نام این استان‌ها فاماگوستا، گیرنه، لارناکا، لیماسول، نیکوزیا، و پافوس است.

جزیره قبرس در پی اختلاف بین آتن و آنکارا در سال ۱۹۷۴ و پس از درگیری‌های نظامی بین دو کشور به دو بخش ترک‌نشین (شمالی) و یونانی‌نشین (جنوبی) تجزیه شد. بخش جنوبی و یونانی‌نشین قبرس به عنوان یک کشور مستقل توسط سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته می‌شود و عضو اتحادیه اروپا است، ولی بخش شمالی (ترک‌نشین) جزیره قبرس فقط توسط ترکیه به عنوان یک کشور به رسمیت شناخته شده‌است. از سال ۱۹۷۴ تاکنون تمام تلاش‌های سازمان ملل متحد و دیگر مجامع بین‌المللی برای حل مسئله قبرس و وحدت مجدد دو بخش این جزیره که یکی از مشکلات اصلی و اختلافات بین آتن و آنکارا محسوب می‌شود، به بن‌بست خورده‌است.

طی سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ میلادی سازمان ملل متحد دور جدیدی از تلاش دیپلماتیک را برای به نتیجه رساندن مذاکرات وحدت قبرس پیش برد و پس از گفتگوی مستمر در سوئیس، دور نهایی این مذاکرات از صبح پنجشنبه ۶ ژوئیه ۲۰۱۷ با میانجیگری مستقیم آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل متحد و با حضور رؤسای دولت دو بخش یونانی و ترک‌نشین قبرس آغاز شد و تا ساعت ۳ بامداد جمعه ۷ ژوئیه ادامه یافت. گوترش طی این دور از میانجی‌گری تلاش کرد تا نیکوس آناستاسیادیس رئیس دولت بخش یونانی و مصطفی آکینچی رئیس دولت بخش ترک‌نشین را برای دست یابی به توافق نهایی مجاب کند. این گفتگوها روز جمعه با شکست مواجه شد و آنتونیو گوترش پس از پایان مذاکرات در یک نشست خبری گفت: «بسیار متأسفم که بگویم با وجود تعهد و تلاش همه هیئت‌های مذاکره کننده و دیگر طرف‌ها … کنفرانس قبرس بدون رسیدن به نتیجه پایان یافت.» مایک پنس معاون رئیس‌جمهوری ایالات متحده نیز از طریق تلفن با طرفین گفتگو کرد و از آن‌ها خواست همه تلاش خود را برای «استفاده از این فرصت تاریخی» و رسیدن به توافق نهایی بر سر وحدت این جزیره واقع در دریای مدیترانه بکنند. با وجود شکست آخرین دور مذاکرات در ژوئیه ۲۰۱۷ اسپن بارت آید مشاور ویژه سازمان ملل متحد در امور قبرس در مقام خود باقی خواهد ماند و به تلاش‌های خود برای از سرگیری گفتگوها با هدف وحدت دوباره قبرس همچنان ادامه خواهد داد.

خط آتیلا یا خط سبز به خط مرزی بین دو بخش یونانی و ترک‌نشین قبرس گفته می‌شود. با توجه به اینکه آتیلا اسم رمز عملیات ارتش ترکیه در قبرس بود خط مرزی که پس از این عملیات به وجود آمد به خط آتیلا معروف شد. عملیات آتیلا اسم رمز عملیات ارتش ترکیه در حمله به قبرس در سال ۱۹۷۴ بود که به تقسیم این کشور جزیره‌ای به دو بخش یونانی و ترک‌نشین (قبرس شمالی) منجر شد.

اقتصاد جزیره قبرس از آغاز استقلال مبتنی بر نظام بازار آزاد بوده‌است. صادرات عمدهٔ قبرس شامل: محصولات کشاورزی (گندم. جو. سیب زمینی. و مرکبات). میوه‌های مختلف . تنباکو. محصولات صنعتی. انواع پوشاک. کفش و صنایع دستی بوده‌است. واردات عمده نیز شامل: مواد خوراکی. دام زنده. نفت و فراورده‌های شیمیایی می‌باشد.

در شهریورماه ۱۳۹۶ خبر رسید که دولت بخش یونانی‌نشین قبرس در آب‌های اطراف این جزیره در دریای مدیترانه یک مخزن ۲۸ میلیارد متر مکعبی گاز طبیعی کشف کرده‌است. این میزان گاز کشف شده معادل مصرف هفت‌ماهه ترکیه است اما برای جزیره کوچک و کم جمعیت قبرس ذخیره قابل توجهی به‌شمار می‌آید. شرکت‌هایی که به نام قبرس در منطقه فعالیت می‌کنند، برای کشف ذخایر بزرگتر در اطراف این کشور و در آب‌های دریای مدیترانه در تلاش هستند. قبرس در سال ۲۰۱۳ قوانین خود در رابطه با دریافت تابعیت را تغییر داد. طبق این قوانین جدید، متقاضیان لازم نیست ثابت کنند که به زبان محلی سخن می‌گویند یا برای زمانی طولانی در این جزیره ساکن بوده‌اند. یک سرمایه‌گذاری مسکن دو میلیون یورویی یا دو و نیم میلیون یورویی در حوزه شرکت‌ها یا اوراق قرضه دولتی کفایت می‌کند. طی چند سال، صدها ثروتمند روس و اوکراینی، از جمله شماری از مظنونان به فساد مالی، از طریق برنامه مناقشه‌برانگیز صدور روادید، از دولت قبرس گذرنامه گرفته و بدین‌ترتیب عملاً امکان ورود همیشگی به کشورهای امضاکنندهٔ توافق‌نامه شنگن را یافته‌اند. دولت نیکوزیا از سال ۲۰۱۳ میلادی بمعامله گذرنامه بیش از ۴ میلیارد یورو درآمد داشته‌است. تنها در سال ۲۰۱۶ بیش از ۴۰۰ گذرنامه به این شکل در قبرس فروخته شده‌اند.

بر پایه آمارهای پذیرفته شده ۵۵٪ یونانی‌تبار، ۴۳٪ ترک‌تبار و ۲٪ نیز از دیگر اقلیت‌های مسیحی (مارونی، کاتولیک لاتینی و ارمنی) هستند.

شما در قبرس می توانید با مردمان این کشور ارتباط برقرار کنید، کشور قبرس ازسال ۱۸۷۸ تا سال ۱۹۶۰ مستعمره بریتانیا بوده است و ساکنین آن به زبان انگلیسی تسط خوبی دارند. حتی امروز انگلیس پایگاه های نظامی خود را در کشور قبرس حفظ کرده است. در صورتی که، توانایی و تمایل خود را حتی با بیان چند کلمه یونانی در برقراری ارتباط با مردم نشان دهید، قطعا با گرمی مورد استقبال قرار خواهید گرفت .قبرسی ها معمولا بیشتر از دیگر ملیت ها با بزرگان خود رسمی هستند . کشور قبرس مردمی بسیار میهمان نواز دارد. پذیرایی آن ها از انواع مواد غذایی و نوشیدنی که شما میل دارید، می باشد. کافیست  مودبانه چیزی را بخواهید هرچند در حد کم آن ها دریغ نخواهند کرد. سر وقت حاضر شدن در یک وعده های اجتماعی ارزش محسوب می شود  که در قبرس بسیار به آن اهمیت داده می شود. تاخیر داشتن در ملاقات اجتماعی حتی در فاصله زمانی ۳۰ تا ۴۵ دقیقه ای هرگز قابل قبول نیست. در حقیقت انتظار می رود تا شما به موقع و در کمترین زمان حضور یابید.

از اول ژانویه ۲۰۰۸، قبرس یورو را به عنوان پول رسمی خود پذیرفته است. اما در عمل و از حقایقی جالب درباره قبرس باید گفت که بسیاری از بازرگانان این کشور، طیف گسترده ای از ارزهای خارجی را استفاده می کنند. پوند قبرس به تدریج در چند سال اخیر کنار گذاشته شده است. منطقه قبرس شمالی همچنان از لیره ی جدید ترکیه به عنوان پول رسمی خود استفاده می کند. بسته به اینکه به کدام یک از شهرهای قبرس سفر می کنید، نیاز به ارز خاصی دارید. پس باید به دنبال مبدل های بیشتری باشید. در حالی که قبرس شمالی به صورت رسمی از لیره ترکیه استفاده خواهد کرد، در عمل، تجار و هتلداران آن سال ها طیف وسیعی از ارزهای خارجی را پذیرفته اند و در نتیجه، با هر ارزی می توانید به این کشور سفر کنید. از اول ژانویه ۲۰۰۸، یورو در تمام معاملات قبرس مورد استفاده قرار گرفته است.

جاده های کشور قبرس بسیار خوب و عالی طراحی شده و به راحتی می توانید در این جاده ها رانندگی کنید. به همین دلیل شاید کرایه ماشین را بتوان بهترین روش برای گشت و گذار در این کشور دانست. از حقایقی جالب درباره قبرس وجود داشتن مکان ها و جاذبه هایی به دور از وسایل حمل و نقل عمومی است. پس کرایه ماشین یا تاکسی بهترین گزینه است. مخصوصا اگر می خواهید به دیدن کوهستان ترودوس (the Troödos Mountains) بروید. هیچ قطاری در این کشور وجود ندارد. اتوبوس ها هم روزهای تعطیل مانند یکشنبه ها کار نمی کنند.

الاغ قبرسی

اُلاغ قبرسی به نژادهای الاغ بومی جزیره قبرس گفته می‌شود. دو نژاد متمایز الاغ در این جزیره مدیترانه‌ای زندگی می‌کنند. یکی الاغ‌هایی قهوه‌ای رنگ با دماغ و شکم روشن که گویا از نژادهای الاغ بومی فرانسه ریشه گرفته‌اند و احتمالاً در دوران جنگ‌های صلیبی به این جزیره آمده‌اند. این الاغ‌ها اندازه‌های متفاوتی دارند و بعضی از آن‌ها جثه کاملاً درشتی دارند. نژاد دوم که تعداد آنها کمتر است رنگ خاکستری و اندازه‌ای کوچک دارند و تبار آنها قطعاً به آفریقا می‌رسد. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۲ تعداد الاغ‌های ساکن در بخش یونانی‌نشین قبرس ۲۱۷۵ رأس است که ۱۷۰۰ رأس از آنها در روستاها به فعالیت مشغولند، حدود ۳۰۰ رأس در صنعت توریسم این کشور فعالیت می‌کنند و بقیه الاغ‌های رمیده‌ای هستند که در مناطق حفاظت‌شده به صورت آزاد و رها زندگی می‌کنند. برآورد می‌شود که حدود ۸۰ درصد الاغ‌های قبرس از نوع قهوه‌ای و حدود ۲۰ درصد از الاغ‌های کوچک خاکستری باشند. پس از حمله سال ۱۹۷۴ ترکیه به قبرس در حمایت از اقلیت ترک‌های قبرس، تعداد زیادی از الاغ‌های متعلق به کشاورزان یونانی‌تبار در شبه‌جزیره کارپاز در قسمت شمالی جزیره رها شدند و به عنوان حیوان رمیده زندگی را به صورت وحشی ادامه می‌دهند. در سال ۲۰۰۸ گروهی از یونانی‌ها و ترک‌های قبرس با همکاری هم منطقه‌ای را به عنوان پناهگاه الاغ‌های قبرسی تعیین کرده و برای حفاظت از این الاغ‌های بی‌صاحب تلاش می‌کنند. در سال ۲۰۱۲ عارف آلبايراک یکی از نماینده‌های مجلس جمهوری ترک قبرس شمالی بار دیگر خرهای این کشور را خبرساز کرد. این نماینده در اعتراض به افزایش قیمت بنزین و خریداری خودروهای گرانقیمت برای وزرای دولت با یک الاغ به سر کار خود رفت.

یکی از کمک‌های برنامه اصل ۴ آمریکا به ایران اعطای ۱۰۵ رأس الاغ قبرسی برای اصلاح نژاد الاغ‌های ایرانی بود. این کمک در سال ۱۳۳۰ در زمان حکومت مصدق انجام شد که ایران با مشکل مالی زیادی به دلیل قطع صادرات نفت روبرو شده بود. روزنامه‌های ایرانی در آن دوران این ماجرا را به باد اعتراض و تمسخر گرفته بودند. از جمله عبدالرحمن فرامرزی در روزنامه کیهان نوشته بود: «راستی چرا در صورت کمکهای آمریکا به یونان، ایتالیا، ترکیه، کره، اسرائیل و انگلستان هیچ نامی از الاغ قبرسی نیامده است؟... آن وقت برای ما الاغ می‌فرستد که نسل الاغهای ما بهتر و درشت‌تر شود. مگر در دنیا تنها ما هستیم که یگانه مورد نیاز ما الاغ است؟ اصلاً کی ما درخواست الاغ کرده بودیم... به هر کشور مستعمره و نیمه مستعمره همه چیز دادند و به آنان اعتماد داشتند، اما برای ما الاغ فرستادند! ... من اگر جای دولت بودم کسی که این مساعدت را به ما کرده سوار یکی از آن خرها کرده به آمریکا باز می‌گردانم و می‌گفتم بروید این خر را در کشور خودتان سوار شوید... من تا به حال نشنیده بودم کسی در ایران از بی‌خری نالیده باشد. مشکل ما در ایران کمبود الاغ نیست مشکل خریت نداریم؛ خر بندری ما قرنهاست در دنیا شهرت دارد. سالهاست به ما وعده‌های درخشان دادند و آخر سر برای ما الاغ هدیه می‌فرستند... ما دو میلیون دلار اعتبار نداشتیم ولی خر را از زیر پای روستاییان قبرس می‌کشند و برای ما ارسال می‌دارند.» ماجرای واردات الاغ از قبرس باعث شده تا خرهای قبرسی در ایران شهرت زیادی پیدا کنند و «واردات خر از قبرس» به صورت یک ضرب‌المثل دربیاید.

فکت های قبرس

1- – آیا باور می‌کنید که یک شهر کامل در قبرس در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است؟ نام این شهر پافوس است. تنها سه اثر در قبرس در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌اند که یکی از آنها شهر پافوس است.

2- قبرس را به عنوان سومین جزیره بزرگ دریای مدیترانه می شناسند. این جزیره مساحتی حدود 9،251 کیلومتر مربع دارد و حدودا 1 میلیون نفر در آن زندگی می کنند و با این حساب بعد از جزایر سیسیل و ساردینیا، بزرگترین جزیره دریای مدیترانه به حساب می آید. قسمت جالب ماجرا این است که جزیره ساردینیا که وسعتش سه برابر قبرس است، جمعیت تقریبا برابری با قبرس دارد و به همین دلیل هم هست که می گویند قبرس جزیره ای است که تراکم جمعیت در آن بسیار بالا است و علی الخصوص پایتختش یعنی نیکوزیا به نسبت دیگر شهرهای جزیره ای بسیار شلوغ است.

3- یک حقیقت جالب و البته ناراحت کننده در مورد پایتخت قبرس یعنی نیکوزیا این است که تنها پایتختی در کل دنیا است که به دو قسمت تقسیم شده است! در واقع جزیره قبرس به دو بخش ترک نشین و یونانی نشین تقسیم شده است و به همین خاطر پایتخت آن هم به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم شده است. در واقع این ترک ها بودند که در سال 1974 به شمال قبرس حمله کردند و بخش شمالی قبرس را تصرف کردند. اما قسمت جنوبی قبرس یا همان قسمت یونانی نشین قبرس، بخشی است که در جهان با نام جمهوری قبرس شناخته می شود. البته تقسیم شدن نیکوزیا یک نکته مثبت نیز داشته است و آن نکته مثبت این بوده است که ترک ها و یونانی های قبرس به کمک این تقسیم اراضی توانسته اند همنشینی صلح آمیزی با یکدیگر داشته باشند و روابط تجاریشان با یکدیگر برقرار باشد.

4- شاید شما هم شنیده باشید که فرانسه سرزمین مادری عطرها و رایحه ها است. اما باید به شما بگوییم که این مسئله درست نیست و حفاری های اخیر باستان شناسان حاکی از این بوده است که قدیمی ترین بطری عطر دنیا متعلق به قبرس بوده است. در واقع این باستان شناسان ایتالیایی بودند که این حفاری ها را انجام دادند و به این کشف رسیدند که قدیمی ترین بطری دنیا را قبرسی ها درست کرده اند. آن ها اعلام کرده اند که این بطری عطری که از آن صحبت می کنیم، حداقل 4000 سال قدمت دارد و در ساخت آن از عصاره های کاج، گشنیز، بادام، ترنج، رازیانه و جعفری استفاده شده است. جالب است که بدانید قبرس از عصر برنز مهمترین مرکز تجاری شرق مدیترانه بوده است و به همین خاطر هم این کشف خیلی هم دور از ذهن به نظر نمی رسد!

5- در واقع فقط دو کشور در کل دنیا وجود دارد که نقشه شان روی پرچشمان درج شده است که یکی از آن ها قبرس و دیگری کوزوو است و این قبرس بود که برای اولین بار نقشه اش را روی پرچش درج کرد. پرچم قبرس یک پرچم سفید رنگ است که روی آن یک نقشه نارنجی-مسی رنگ ثبت شده است. این نقشه نمودی از نقشه کل جزیره قبرس است که در مرکز پرچم قبرس درج شده است و زیر آن هم دو شاخه زیتون گذاشته شده است. جالب است که بدانید رنگ سفید و شاخه های زیتونی که در پرچم قبرس دیده می شود، نشانه صلح است. این نقشه در سال 1960 میلادی طراحی شده است و یک معلم هنر ترکی-قبرسی آن را دیزاین کرده است.

6- – قبرس تنها کشور خارجی است که یک جشن سلطنتی انگلیس در آن میزبانی شده است. جشن ازدواج میان شاه ریچارد و ملکه جوآنا در تاریخ 12 می 1191 در این منطقه برگزار شد.

7- – با توجه به آمار پایین جرم در این کشور، قبرس یکی از امن‌ترین مکان‌های جهان است.

8- – از مجموع 1950 گونه گیاهان گلدار در سرتاسر جهان، 140 گونه گیاهی در قبرس یافت می‌شود.

9- – به طور متوسط، 40 روز در سال در این کشور هوا بارانی است.

10- – 20 گونه کمیاب ارکیده و 371 نوع پرنده مهاجر در این جزیره دیده می‌شود.

.......................................

آشنایی با کشورها (116) : اروگوئه

آشنایی با کشورها (115) : تایوان

آرشیو مطالب