اسلوونی (به اسلونیایی: Slovenija) با نام رسمی جمهوری اسلوونی (به اسلونیایی: Republika Slovenija) کشوری است در جنوب اروپای مرکزی. پایتخت و بزرگترین شهر آن لیوبلیانا است. اسلوونی از سوی غرب با ایتالیا، از شمال با اتریش، از جنوب و جنوب شرقی با کرواسی و از سمت شمال شرق با مجارستان هممرز است. اسلوونی یک جمهوری پارلمانی است و از اقتصاد و وضعیت اجتماعی پیشرفتهای برخوردار است. ۶۱ درصد از مردم اسلوونی مسیحی و بقیه بیدین یا پیرو دیگر ادیان هستند. این کشور تا سال ۱۹۹۱ جزئی از کشور یوگسلاوی بود و پس از آن تاریخ مستقل گردید. اسلوونی شمالیترین بخش جمهوری فدراتیو یوگسلاوی سابق بودهاست و در سال ۱۹۹۱ و پس از یک درگیری مختصر نظامی(جنگ ده روزه) با صربستان، استقلال خود را اعلام کرد. این جمهوری، همواره پل ارتباطی شبهجزیرهٔ بالکان با مرکز و غرب اروپا بودهاست. بخش زیادی از این کشور، کوهستانی است و اکثر جمعیتش، در شهر لیوبلیانا و حومهٔ آن زندگی میکنند. جمعیت این کشور دو میلیون و شصت هزار نفر است. واحد پول این کشور یورو و زبان رسمی آن اسلوونیایی است. اسلوونی از اعضای اتحادیه اروپا و سازمان ناتو است.
اسلوونی نظیر کرواسی زیر سلطهٔ امپراتوری عثمانی نرفت ولی قدرتهای ناحیهای اروپایی نظیر جمهوری ونیز و باواریا به ویژه امپراتوری اتریش-مجارستان قرنها بر این قسمت حاکمیت داشتند. حکومت محلی باواریا از قرن هفتم و همزمان با ورود اسلاوها به اسلوونی بر آن دست یافت و تا قرن سیزدهم و ورود امپراتوری اتریش-مجارستان به حضور خود ادامه داد. منطقه اسلوونی امروزی قرنها متعلق به اتریش بود. اسلوونیها در این دوره در مناطق مختلف خالصه و دوکنشین اتریشی زندگی میکردند. در سال ۱۸۶۶ برخی از نواحی اسلوونینشین جزئی از ایتالیا شدند. اسلوونی در سال ۱۹۱۸، بخشی از کشور کوتاهمدت «اسلوونیها، کرواتها و صربها» (SHS) شد، و پس از آن و از سال ۱۹۱۸ به بعد اسلاونی در زمرهٔ جمهوریهای سهگانه پادشاهی یوگسلاوی قرار گرفت. در آن زمان، در دوره ۱۹۱۹–۱۹۲۰، مرزهای اسلوونی در پیمان سن ژرمن (مرز شمالی)، پیمان راپالو (مرز غربی) و پیمان تریانون (مرز شمال شرقی) تعیین شد.
پس از اشغال اسلوونی در سال ۱۹۴۱، که در آن خاک این کشور بین آلمان، ایتالیا و مجارستان تقسیم شد، جبهه آزادیبخش اسلوونی مبارزه شدیدی را برای آزادی آغاز کرد و این جبهه در این نبرد به پارتیزانهای تیتو پیوست. در ۱۰ اوت ۱۹۴۵، اسلوونی با عنوان «جمهوری خلق اسلوونی» تبدیل به بخشی از جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی شد. این واحد سیاسی جدید چند ماه بعد، در پی یک انتخابات غیرآزاد که در ۱۱ نوامبر برگزار شد، جمهوری خلق فدرال یوگسلاوی، نام گرفت و باری دیگر پس از آن، در ۱۹۶۳–۱۹۹۱، نام آن به جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی (SFRJ) تغییر نام داد. پس از ۱۹۴۴ در کنار پاکسازیهای سیاسی، پاکسازی قومی نیز در اسلوونی صورت گرفت. در آن زمان آلمانیتباران بومی اسلوونی به همراه آلمانیهای مهاجری که توسط نازیها به اینجا فرستاده شدهبودند از کشور اخراج شدند. این آلمانیها به تعداد دهها هزار نفر بهویژه در چند شهر و حومه آنها ازجمله ماریبور (ماربورگ)، چلیه (چیلی)، پتوی (پتاو) سکونت داشتند. با ضمیمه شدن منطقه ایستریا به یوگسلاوی بیشتر ایتالیاییها ساکن نواحی کرانهای ایستریا نیز از کشور اخراج شدند. اسلوونی ثروتمندترین جمهوری در فدراسیون یوگسلاوی بود. در ۷ مارس ۱۹۹۰ نام «جمهوری سوسیالیستی اسلوونی» به «جمهوری اسلوونی» تغییر کرد. اسلوونی در سال ۱۹۹۱ کشوری مستقل شد. پیش از این استقلال جنگی دهروزه درگرفت، که با توافقنامه بریونی متوقف شد. اسلوونی در ۱ مه سال ۲۰۰۴، به اتحادیه اروپا پیوست و پس از آن نیز عضو ناتو شد. یکم ژانویه ۲۰۰۷، اسلوونی رسماً به منطقه یورو پیوست و واحد پول پیشین یعنی تولار اسلوونی را کنار گذاشت.
پس از درگذشت «یانزدرونشکا» رئیسجمهور سابق اسلوونی، «دانیلو تورک» از اواخر سال ۲۰۰۷ میلادی به سمت رئیسجمهور این کشور برگزیده شد. اداره هیئت دولت اسلوونی نیز با نخستوزیر یانیز یانسا است. همچنین مجلس نمایندگان اسلوونی ۹۰ عضو دارد که برای دورههای چهارساله به نمایندگی انتخاب میشوند. احزاب لیبرال دمکرات، اسلوونی جدید، دمکرات اسلوونی، حزب ملی اسلوونی، حزب مردم و سوسیال دمکرات در این کشور فعالیت سیاسی دارند. دادگاه قانون اساسی اسلوونی والاترین قدرت قضایی در این کشور است که از ۹ قاضی تشکیل شدهاست قاضیها توسط مجلس شورای ملی برای یک دورهٔ نه ساله انتخاب میشوند.
کشور اسلوونی با ۲۰٬۲۷۳ کیلومتر مربع (۷۸۲۷ مایل مربع) مساحت در مرکز قاره اروپا و در مجاورت رشته کوه آلپ و دریای آدریاتیک واقع است. محیط ۲۸۳۱ کیلومتری اسلوونی از سمت شمال به اتریش، از سمت شرق به مجارستان، از سمت جنوب به کرواسی و از سمت غرب به ایتالیا محدود میشود. اسلوونی سرزمین ناهموار با آب و هوای متنوع است. مناطق شمالی آب و هوایی سرد و کوهستانی و مناطق جنوبی و غربی آب و هوایی معتدل دارند. پستترین بخش این سرزمین در ساحل دریای آدریاتیک (همسطح آبهای آزاد جهان) و بلندترین نقطه آن در قلّه «تری گلاو» با ۴۶۸۲ متر ارتفاع واقع است. مراتع طبیعی و دشتهای سرسبز بیش از ۰۲ درصد از خاک اسلوونی را شامل میشوند و حداقل ۸۲ درصد از پهنه این سرزمین مستعد کشاورزی است. پراکندگی جمعیت در اسلاونی از شرایط توپوگرافیک تابعیت میکند بهگونهای که با غلبه شدید ناهمواریها، ساکنان اولیهٔ آن یعنی اسلاوها به دنبل مسطحترین مناطق بوده و هرجا به نقطهای صاف و هموار رسیدهاند در آنجا مستقر شده و از آنجا که این نوع محدودههای در اسلاونی کمتر به چشم میخورد با نگاه به نقشهٔ دموگرافیک موجود متوجه عدم تعدد در مراکز جمعیتی شهری و روستایی میشویم. در این میان دو شهر لیوبلیانا و ماریبور بزرگترین دشتهای واسطهای را به خود اختصاص دادهاند. افزایش آلایندههای صنعتی در رود ساوا که درست از وسط اسلوونی عبور میکند و بالا رفتن غلظت ذرات معلق در هوای شهرهای صنعتی و نیز فرسایش بیرویه جنگلها، از مهمترین مشکلات زیستمحیطی این سرزمین قلمداد میشود.
اگرچه وسعت اراضی کشاورزی بسیار اندک است، ولی وجود چراگاههای کوهستانی باعث رونق دامپروری شدهاند. در قسمتهای شمال غربی، معادن عظیمی از جیوه قرارگرفتهاست، که همراه با صنایع سبک و صنعت گردشگری، نقش مهمی در تأمین درآمدهای کشور، ایفا میکنند. در سالیان اخیر، رشد صنایع دستی و محلی در این کشور، بسیار چشمگیر بودهاست. اسلوونی دارای ذخایر غنی از قلع، روی، زغالسنگ و سنگهای ساختمانی است. از سوی دیگر، عبور رودخانه ساوا از داخل این کشور باعث شده تا ظرفیت قابلتوجهی از توان تولید انرژی الکتریکی در اسلوونی ایجاد شود. اسلوونی با پیروی از یک مدل اقتصاد باز به یکی از کشورهای موفق در حوزه بالکان تبدیل شده و برای سرمایهگذاران شرق اروپا به مثابه یک بهشت اقتصادی است.
اسلوونی در ضمن، سالانه پنج میلیون مترمکعب گاز طبیعی استخراج میکند که بخش ناچیزی از تقاضای مصرف داخلی خود را پوشش میدهد. اسلوونی به عنوان کشوری با پتانسیلهای قوی اقتصادی در اتحادیه اروپا در بخش صنایع الکترونیک، مکانیک، تجهیزات مخابراتی و نیروگاه سازی به خصوص در ساخت دریچههای سد صاحب فناوری است. این کشور در بخش کشاورزی تولیدکننده فراوردههایی همچون سیبزمینی، نخود، گندم، نیشکر، ذرت و لوبیا و در بخش دامپروری و شیلات تولیدکننده گوشت و پشم گاو و گوسفند و نیز فراوردههای شیلاتی است. صنایع ذوب و ریختهگری آلومینیوم، قلع و روی مهمترین بخش ذوب فلزات اسلوونی را تشکیل میدهند. همچنین صنایع دیگری در زمینه تولید تجهیزات الکترونیک، کامیون سازی، خودروسازی، تجهیزات نیروگاهی، تسلیحات نظامی، محصولات چوبی، مواد شیمیایی، بافندگی و ماشینابزار در اسلوونی فعالند. باتوجه به شرایط طبیعی و انسانی موجود اسلوونی نقشی در اقتصاد کشاورزی یوگسلاوی نداشت و در عوض در برگیرندهٔ پیچیدهترین و فناوری برترین صنایع یوگسلاوی بود. تنها نیروگاه هستهای یوگسلاوی نیز که احداث آن با اعتراضات دولتهای همسایه همراه بود در کرچکا و با فناوری بومی به کار افتاد.
اقتصاد این کشور در سالهای اخیر به لحاظ پایداری و ثبت نسبت به دهه گذشته در وضعیت مطلوبتری قرار گرفتهاست و اسلوونی با اعمال سیاست بازار آزاد در شرایط حساس اقتصادی منطقه اروپا توانسته خود را به عنوان یک رقیب جدی در برابر دیگر کشورهای صنعتی معرفی کند. کسر هزینههای اضافی کار در خطوط تولید، موجب افزایش تمایل صنایع اسلوونی به فناوریهای برتر، و نیز عوامل موفقیت در صحنههای رقابت جهانی شده و به همین سبب زمینه افزایش دستمزدها و سطح رفاه عمومی در این کشور فراهم آمدهاست. هم چنین، با کاهش ریسک سرمایهگذاری در این کشور و ایجاد فضاها و بازار آزاد، روزبهروز بر علاقه سرمایهگذاران برای مشارکت در طرحهای بزرگ اقتصادی این کشور افزوده میشود. بندر «کوپر» مهمترین اسکله تجاری و صنعتی اسلوونی است و اراضی اطراف این بندر یکی از مهمترین مناطق ویژه اقتصادی این کشور قلمداد میشود.
بیشتر مردم اسلوونی از تبار اسلاو هستند و زبان اسلوونیایی نیز از زبانهای اسلاوی است. عدم علاقهمندی خانوادهها به بچهدار شدن و رشد مهاجرت جوانان به سایر کشورهای اروپایی باعث شده که در سالهای اخیر نرخ رشد جمعیت اسلوونی منفی شود. هماینک نرخ رشد جمعیت این کشور حدود منفی ۰/۸۰ درصد است. در سال ۲۰۰۹، میزان خودکشی در اسلوونی ۲۲ در هر ۱۰۰ هزار نفر در سال بود که با این حساب اسلوونی در میان بالاترین رتبهها در کشورهای اروپایی در این زمینه قرار دارد. با این حال، از سال ۲۰۰۰ تا سال ۲۰۱۰، نرخ خودکشیها در این کشور حدود ۳۰ درصد کاهش یافتهاست. اسلوونی در میان جمهوریهای یوگسلاوی یک منطقهٔ فرهنگی کاملاً جدا را تشکیل میداد. متأثر از همجواری با کشورهای ژرمنی اروپا و اقامت طولانی نیروهای آنان جوانب فرهنگی اسلوونی به کلی با آنچه که در کشورهای شرقیتر یوگسلاوی پیشین مشاهده میشود متفاوت است. شاخصهایی از فرهنگ باروک اروپای مرکزی در کنار اسلوب خاص زندگی مردمان اسلاو چهرهٔ شهرها و روستاهای آن را عموماً حالتی ویژه بخشیدهاست.
جمهوری اسلوونی, کشوری در اروپای مرکزی و یکی از اعضای اتحادیه اروپا و سازمان ملل متحد است که پایتخت و بزرگترین شهر آن لیوبلیانا است. کشور اسلوونی از سوی غرب با ایتالیا، از شمال با اتریش، از جنوب و جنوب شرقی با کرواسی و از سمت شمال شرق با مجارستان هممرز است. مساحت این کشور ۲۰،۲۷۳ کیلومتر مربع (۷۸۲۷ مایل مربع) است. جمعیت اسلوونی ۲ میلیون و ۹ هزار و ۲۴۵ نفر است که میانگین سنی آنها ۴۱ سال است. واحد پول کشور اسلوونی یورو و زبان رسمی آن اسلوونیایی است. نرخ رشد جمعیت در این کشور اروپایی منفی است. شهرهای قدیمی اسلوونی، تحت تأثیر معماری باروک (اتریش) و روم باستان (ایتالیا) شکل گرفتند. در شمالغرب بسیاری از معابد مقدس باروک و برجهای کلیسای مشترک در همسایگی اتریش قرار گرفتهاند. لیوبلیانا، پایتخت اسلوانی، شهری است که در زمان روم باستان ساخته شد که امروزه، دانشگاه آن بالغ بر ۵۰ هزار دانشجو دارد.
وجود چراگاههای کوهستانی باعث رونق دامپروری در کشور اسلوونی شدهاند. اسلوونی، اولین کشور واردشونده به اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۴ بود که یورو را در ژانویه ۲۰۰۷ به عنوان پول ملی قبول کرد و تجربه انتقال پایدار سیاسی و اقتصادی در جنوبشرقی اروپا را تجربه نموده است. در قسمتهای شمال غربی، معادن عظیمی از جیوه قرارگرفتهاست، که همراه با صنایع سبک و صنعت گردشگری، نقش مهمی در تأمین درآمدهای کشور، ایفا میکنند. در سالیان اخیر، رشد صنایع دستی و محلی در کشور اسلوونی، بسیار چشمگیر بودهاست.
اسلوونی با مناظر متنوعی که دارد، به خودی خود یک جاذبه است و با توجه به اینکه نیمی از این کشور را جنگل ها تشکیل داده است این کشور را پایتخت سبز اروپا نامیده اند . اسلوونی را کشف کنید ، مروارید سبز در قلب اروپا ، که بازدید کنندگان را با قله های برفی آن ، رودخانه های فیروزه ای و شهرهای ساحلی عاشقانه مجذوب خود می کند. این سرزمین کمتر شناخته شده در ایران ، بعنوان بهشت و پایتخت سبز اروپا ، جا داردتوسط آژانسهای معتبر گردشگری بعنوان یک مقصد چشم نواز و بی بدیل به گردشگران ایرانی معرفی گردد .
اسلوونی اولین کشور در جهان است که کاملا به عنوان یک مقصد گردشگری سبز اعلام شده است . این عنوان براساس معیارهایی تخصیص یافته ،که میزان بالای تعهد این کشور به گردشگری پایدار را نشان می دهد . در کشور اسلوونی ، علاوه بر ویژگی های طبیعی استثنایی و ویژه، می توانید مکان هایی را کشف کنید که از میراث جهانی یونسکو بوده و همچنین داستان های غافلگیر کننده ای درباره عشق ، اشراف ، نمک و رازهای زیرزمینی بشنوید . اسلوونی ، پایتخت سبز اروپا را باید دید و شنید .
با این که جمعیت این کشور بسیار کم است و بیشترین افراد در شهر لیوبلیانا، پایتخت کشور اسلوونی سکونت دارند اما این کشور همچنان ورزشکاران بنام و مشهوری را پرورده و بارها توانسته پرچم جمهوری اسلوونی را در میادین ورزشی بالا ببرد. مردم اسلوونی بیشتر از تبار اسلاو هستند و به زبان اسلوونیایی صحبت می کنند. ۶۰ درصد مردم این کشور، مسیحی هستند و ۴۰ درصد از آن ها دین مشخصی ندارند. از دانستنی های جالبی که در اسلوونی وجود دارد، رشد منفی جمعیت است. در این کشور میانگین سنی مردم، ۴۰ سال است و سالانه از تعداد جمعیت آن ها کاسته می شود. با این که وسعت اراضی کشاورزی در اسلوونی بسیار اندک است اما همچنان در دامپروری، قطب قوی منطقه محسوب می شود و میزان تولید دام در این کشور روز به روز در حال توسعه است.
شهر “گوارا” در اسلوونی میزبان گردشگرانی است که به طبیعت سبز بهاری و سفید زمستانی علاقه دارند. این شهر در شمال غرب کشور اسلوونی قرار گرفته و در فصل زمستان میزبان ورزشکارانی است که علاقه به ورزش های معروف زمستانی دارند. کوه آلپ و دشت های کشور اسلوونی بسیار جذاب و بکر است و در آنجا تنها صدای وزش باد و حیوانات را می شنوید. زمانی که به بالا می رسید، زمان متوقف می شود. در اینجا میتوان آسمان را لمس کرد و چشم انداز آسمان را بر روی سقف اسلوونی دید. افسانه شاخ طلایی، نماد کوه های آلپ اسلوونی است و مسیر پیاده روی ۱۰۰ کیلومتری آن، با چشم انداز سبز و ارتفاعات سنگی، از دیدنی های این منطقه محسوب می شود.
لیوبلیانا پایتخت اسلوونی ، شهر مجسمه های اژدها می باشد. به این شهر که قدم بگذارید، مجسمه های بیشماری از اشکال اژدها را می بینید. در افسانه های یونانی، آرگونات همراه با جیسون، در این شهر اژدهایی را سلاخی کرده اند و از این پس شهر از نماد اژدها پر شده است. معماری این مجسمه ها به دوره باروک باز میگردد. در دل این شهر قدیمی، کاخ لیوبلیانا قرار گرفته که می توانید به بالای قصر بروید و چشم انداز شهر را ببینید. مکان دیگری که برای تماشای شهر مناسب است، بالای برج ساعت این شهر است.
غارهای شکوجان، مرتفع ترین غار اروپا در این کشور قرار دارد. بازدید از غارهای شکوجان را فراموش نکنید. غارهایی که عنوان مرتفع ترین غار اروپا را به خود نسبت داده اند و در میراث فرهنگی جهانی یونسکو به ثبت رسیده اند. در این غار مخوف، انواع گونه های خفاش وجود دارد و از دیدنی های آن، وجود ستون های استالاکتیت و استالاگمیت است که به زیبایی این غار افزوده است. لاشکو، شهر حمام گرم: چشمه های آب گرم اسلوونی هم از آن دسته جاذبه های گردشگری اسلوونی است که طرفداران زیادی دارد. محبوبیت این جاذبه دیدنی را باید به آرامش بیش از حد آن نسبت داد. چشمه های آب گرم لاشکو، خواص درمانی دارند و می توانند خستگی یک روز کاری و پر دغدغه را از تن دور کنند. در حمام گرم شهر لاشکو ریلکس کنید و از مناظر زیبای شهر لذت ببرید. وگل، مقصد اسکی سواران اسلوونی است. وگل (Vogel)، مقصد برفی اسکی سواران اسلوونی است. تقریبا در بیشتر ماه های تابستان هم، این شهر پوشیده از برف است. امکانات اسکی سواری و مسیرهای طراحی شده آن، مکان مناسبی برای ورزش های زمستانی فراهم کرده است. در فصل تابستان، سفر به این منطقه، احساس خوبی در افرادی که از گرما فراری اند، ایجاد می کند.
قایق سواری در شهر بلد اسلوونی (Bled) بسیار معمول است. شهر بلد را باید یک شهر کامل و تاریخی تلقی کرد. گردشگران معمولا از دیدنی های بلد بیشتر از سایر مکان های اسلوونی، لذت می برند. شهری که تاریخ اسلوونی را نمایش می دهد و امکانات تفریحی زیادی از جمله: دوچرخه سواری، اسکی سواری، قایق سواری و پرواز بر بام شهر با تله سیژ را دارد. به دریاچه زلال شهر بروید و با پارو زدن به جزیره کوچکی که در وسط دریاچه قرار گرفته است برسید. در اینجا کلیسایی می بینید که بر روی تپه ای خودنمایی می کند. از درون کلیسا بازدید کنید و خاطرات به یادماندنی خلق کنید.
غار پستوینا یکی از جاذبه های گردشگری اسلوونی که به دلیل حل شدن سنگ آهک در رودخانه پیوکا ایجاد شده است. غار پستوینا در خارج از شهر پستوینا قرار گرفته و عنوان طویل ترین سیستم غار اسلوونی را دارد. دیدنی های جالب این غار تنها قندیل های آهکی آویزان شده آن نیست. با راه آهن زیرزمینی غار، می توانید به بخش تالار کنسرت غار پستوینا برسید. تالار کنسرت نامی است که بر روی بخشی از غار که حالت اکوستیک دارد، گذاشته شده است. تالار ماکارونی هم از دیگر دیدنی های زیبای غار است. دالان های تو در توی این غار، دلیل نامگذاری این تالار است.
موزه باز رگاتیک، مشهورترین موزه اسلوونی است. موزه اسلوونی کمی با دیگر موزه های جهانی متفاوت است. تفاوت اصلی این موزه، فضای بازی است که در میان یک مزرعه بزرگ و سرسبز قرار گرفته و برعکس سایر موزه ها ساختمانی برای تماشای آثار تاریخی در آن وجود ندارد. اینگونه بگوییم که این موزه هم فال است و هم تماشا. صنایع دستی، کارگاه های بافت سبد، ساخت زیور آلات و پخت نان در این موزه برگزار می شود و علاقه مندان می توانند ساعاتی را در این کارگاه های آموزشی سپری کنند. عمارت قدیمی این موزه از دیدنی های تاریخی اسلوونی است و به دوره رنسانس و قرن هجدهم باز می گردد. شهر پیران اسلوونی، مشابه شهرهای ایتالیایی می باشد. معماری ونیزی در این شهر ساحلی به چشم می خورد. کلیسای مشهور این شهر بر روی تپه ای زیبا قرار گرفته و کوچه های پر پیچ و خم آن، شهر پیران را متفاوت تر از تمامی شهرهای اسلوونی کرده است.
خورن غذاها و نوشیدنیهای جدید تجربه خاصی از سفر برای ما ایجاد میکند و گاهی میتواند یکی از دلایل سفر باشد. اسلوونی کشوری با تنوع غذایی بالاست که مقصد مناسبی برای کسب این تجربه است. با کجارو همراه باشید. زمانی که برای اولین بار از شرق به سمت ونیز رانندگی میکنیم با تپهها و هوای مهآلود و باغهای درختان خرمالو با میوههایی به رنگ نارنجی مواجه میشویم. تابلوهاه از ایتالیایی به اسلوونی تغییر میکنند و چهار سمت برج کلیسای رومی از دور دست نمایان میشود و تقریبا همه چیز آشنا به نظر میرسد. این احساس کاملاً غیر منتظره نیست. اسلوونی به عنوان یک کشور حتی 25 سال هم قدمت ندارد، اما قرنها قلمرویی حائل بین ملتهای بزرگتر بوده و توسط غریبهها اداره میشده است. دیدن این کشور احساسی مانند این ایجاد میکند که تا حالا جایی نبودید اما با این حال آشنا نیز به نظر میرسد. در هیچ جای دیگر، تاریخ زنده غذا و نوشیدنی محلی، دو مورد از هیجانانگیزترین دلایل برای رفتن به یوگسلاوی سابق، به این اندازه برجسته نیست. غذا خوردن در اسلوونی تحت تاثیر ایتالیا و اتریش، مجارستان و کرواسی، حتی ترکیه و روسیه است. و در سالهای اخیر، مصرفکنندگان از توکیو تا نیویورک به نوشیدنیهای خوش طعم این کشور توجه ویژهای نشان دادهاند. در حومه شهر و در پایتخت لیوبلیانا، تولیدکنندگان نوشیدنی و سرآشپزها از آشپزخانه های سنتی به عنوان یک آزمایشگاه برای ایجاد یک فرهنگ غذایی در حال تحول اما اصیل استفاده میکنند. به همین دلیل است که وعدههای غذایی در اینجا گاهی اوقات حتی بر روی کیفیت داستانهای برادران گریم تاثیر گذاشته است.
در سراسر این کشور باغهای انگور وجود دارند. نوشیدنی محلی، که بوی رز و چایی دارد، سرو می شود که قدمت این نوشیدنی به دوران رم باستان میرسد. شاید تا به حال نوشیدنی از این بهتر و لذتبخشتر، میل نکرده باشید. اگر به این کشور سفر کنید، حریصانه دسری را میل می کنید که از گلابی زمستانی پخته شده و در نوشابه همراه با شاه بلوط درست شده باشد. از به یاد ماندنیترین ناهار ها، mlinci می باشد. یک نوع پاستا خانگی که بر روی یک اجاق چدنی با کلم بروکلی و سینه اردک دودی کباب می شود. کلید شاد زیستن در لیوبلیانا این است که دائما در آنجا زندگی نکنی. «هنگامی که در یک شهر کوچک هستید خیلی خوب خواهد بود که همیشه به مسافرت بپردازید».
فکت های اسلوونی
1- اسلوونی یکی از معدود مکانهایی در اروپاست که در آن خوردن خرس قانونی است. از بهترین غذاهای عجیب و غریب بومیها، گوشت پنجه خرس است که چند روز متوالی در نوعی سوپ پخته میشود. گوشت بد بویی که به طور غیرمنتظرهای ترد و لذیذ است.
2- جنگ استقلال اسلوونی در سال 1991 که با عنوان جنگ ده روزه نیز شناخته می شود ، جان 76 نفر را گرفت. این جنگ همچنین اولین جنگ در اروپا از زمان جنگ جهانی دوم بود.
3- در سال 1995 ، باستان شناسان فلوت Divje Babe که یک فلوت ساخته شده از استخوان ران یک خرس است ، در حفاری هایشان پیدا کردند.
4- درخت زیرفون نمادی است برای مردم اسلوونی.این درخت می تواند قرن ها زنده بماند و این نشانگر عشق ، دوستی و وفاداری در اسلوونی است.
5- شیرینی محبوب کشور اسلوونی potica نام دارد که اهالی این کشور اعتقاد دارند باعث دوری شان از درد و رنج و افسردگی می شود.
6- لیوبلیانا پایتخت سبز اروپا در جهان در سال 2016 بوده است.
7- طبق برخی تخمین ها ، اسلوونی برای هر 70 نفر یک کارخانه شراب سازی دارد.
8- درخت تاک قدیمی در ماریبور ، اسلوونی حداقل 400 سال قدمت دارد و اعتقاد بر این است که قدیمی ترین تاک جهان است.
...............................................
آشنایی با کشورها (130) : ولز (بریتانیا)