اختصاصی طرفداری - در اولین شماره از این سری یادداشت ها به بررسی مختصری از ترکیب 4.3.3 گواردیولا در بایرن پرداختیم. در این شماره قصد داریم تا به بررسی ترکیب های محتمل دیگری در بایرن بپردازیم. با قطعی شدن خرید تیاگو ترکیب های محتمل برای فصل پیش رو کم تر شدند. قصد داریم تا در این شماره به بررسی ترکیب 4.1.4.1 بپردازیم. شاید بتوان ترکیب 4.3.3 گواردیولا را که در مقاله قبلی مطرح کردیم نوعی 4.1.4.1 دانست اما این بار می خواهیم با وجود تک مهاجم کلاسیک در نوک پیکان خط حمله بایرن به طرح این ترکیب بپردازیم. در خط دفاع گواردیولا در هر ترکیبی به احتمال زیاد از مدافعی استفاده خواهد کرد که قدرت بازی سازی را به نسبت داشته باشد. درمیان مدافعین بایرن همانطور که درمقاله قبلی نیز مطرح کردیم بداشتوبر این خصیصه را دارا می باشد اما اکنون که او مدتی را دور از میادین خواهد بود حضور مارتینز در خط دفاع محتمل ترین گزینه است و زوج او را می توان دانته یا بواتنگ دانست. اما کمی جلو تر و در خط هافبک با وجود 10 هافبک آماده و درجه یک کمی معادلات پیچیده می شود. بایرن شاید مجبور شود که یک هافبک خود را حتی روی نیمکت هم نگزارد. در ترکیب 4.1.4.1 قطعا مهره ای که خط هافبک را در میانه میدان به خط دفاعی متصل می کند باستین شوان اشتایگر خواهد بود که هم از قدرت هجومی خوبی برخوردار است و هم در نبرد های نفر به نفر قدرت توپ گیری و تخریب بالایی دارید. از طرفی در این ترکیب قطعا نسبت به ترکیب قبلی آزادی عمل بیشتری خواهد داشت و قطعا هجومی تر از ترکیب 4.3.3 بازی خواهد کرد. اما جلو تر از شوان اشتایگر و پشت مهاجم بایرن در این ترکیب با 2 هافبک هجومی بازی خواهد کرد که گواردیولا در این صورت با 4 گزینه رو به رو خواهد شد. مولر، گوتزه، کروس، تیاگو تیاگو که به سبب علاقه شخصی گواردیولا به این بازیکن می تواند گزینه ای محتمل باشد. گوتزه نیز قطعا مهره ای نخواهد بود که بر روی نیمکت بنشیند و مولر نیز فصل گذشته بهترین و تاثیرگذارترین بازیکن بایرن بوده است و نیمکت نشین کردن او نیز کار دشواری خواهد بود. از طرفی کروس نیز در این پست نسبت به سایر پست های خط هافبک قدرت بیشتری خواهد داشت. در نتیجه طبیعتا گواردیولا در این منطقه نیز رو به چینش چرخشی بازیکنان خواهد آورد! والبته از مولر و گوتزه در جناحین نیز استفاده خواهد کرد چرا که ریبری و روبن به جز شکیری ذخیره دیگری ندارند و گوتزه و مولر هم در جناحین سابقه بازی و البته عملکرد مثبتی داشته اند. در جناحین هم که طبیعتا گزینه اول گواردیولا روبن و ریبری خواهند بود چرا که در این ترکیب به دلیل فاصله بسیار بین بال های هجومی و مهره های دفاعی و البته حضور تنها یک هافبک مرکزی و یا تدافعی در میانه میدان می تواند فضای بازی برای بازی سازی به حریف بدهد از این رو از مهره هایی مثل روبن و ریبری که سرعت بالایی دارند و می توانند به خوبی از حالت تهاجمی به خط دفاع اضافه شوند استفاده خواهد شد. اما در خط حمله با وجود فروش گومز اکنون تنها مهره های پپ در این پست ماریو مانزوکیچ و پیزارو هستند و در صورت استفاده از ترکیب 4.1.4.1 با حضور مهاجم نوک کلاسیک قطعا مانزوکیچ گزینه اول پپ خواهد بود. از فواید این ترکیب می توان به آزادی عمل بیشتر شوان اشتایگر در میدان اشاره کرد و البته قطعا این ترکیب با وجود مهاجم کلاسیکی مثل مانزوکیچ تغییر چندانی نسبت به فصل گذشته نکرده است و برای تکرار موفقیت های بایرن ترکیبی مطمئن تر خواهد بود و ضریب خطا را پایین می آورد. قطعا بزرگترین نکته منفی این ترکیب این است که از تمام پتانسیل ده هافبک بایرن استفاده نمی شود و تعدادی مجبور به نیمکت نشینی در مونیخ می شوند و ترافیک سنگین این پست می تواند مشکلاتی برای مونیخی ها ایجاد کند. از دیگر نکات منفی این ترکیب نیز باز هم می توان به حضور احتمالی مارتینز در دفاع اشاره کرد که حرکات هجومی او با توجه به حضور یک هافبک در میانه میدان سبب می شود تا از قدرت تدافعی بایرن کاسته شود.